W naszym kapitalistycznym społeczeństwie, gdzie ekonomia, opłacalność i produktywność są miarą czasami ostateczną, należy o tym przypominać. Homilia mogłaby więc być porównywaniem (i wykazywaniem zaskakujących dla niektórych różnic) dwóch rzeczywistości – Kościoła i przedsiębiorstwa.

Tymczasem Jezus nie tylko, że zakazuje nam osądzania i potępiania innych, ale jeszcze zaleca cierpliwość i troskliwe poczucie odpowiedzialności. Co wcale nie znaczy, że tolerancję. Jezusowi bynajmniej wcale nie jest wszystko jedno, jak kto żyje i postępuje; Jezus wcale nie toleruje zła i nie zrównuje go z dobrem. Jezus jedynie odróżnia grzech od grzesznika oraz zaleca troskę o człowieka, który błądzi, by przywieść go do nawrócenia, a nie przekreślić. Odpowiedzialnym za to czyni każdego, kto sam już przyjął dar zbawienia i wiary. Właśnie owo poczucie troski i odpowiedzialności za nawrócenie innych, jest głównym kryterium – ale naszej własnej wiary i miłości do Boga.

Popularność prostych westernowych fabuł wynika z naturalnej tęsknoty człowieka, by żyć w nieskomplikowanym świecie, w którym od razu wiadomo, co jest dobre, a co złe. Z tym pragnieniem wiąże się tendencja do dzielenia świata na dwie wyraźnie zaznaczone rzeczywistości. Realizm życia nie rozgrywa się jednak tylko w przeciwieństwach między dobrem a złem. Świat nie jest czarno-biały. Dobro i zło są często wzajemnie splecione. Istnieje mnóstwo odcieni szarości.

Dzisiejsza ewangelia podejmuje ten temat. Pszenica i chwast rosną obok siebie na polu jak dobro i zło w nas samych oraz w otaczającym nas świecie. Zbyt wczesne wyrwanie zła mogłoby zagrozić również temu, co dobre. Jezus w przypowieści bynajmniej nie lekceważy zła, lecz pokazuje, że sąd należy do cierpliwego i miłosiernego Boga, który wie, iż w każdym człowieku tkwi jakieś dobro. W odpowiednim czasie może ono przynieść owoce.

Zanim ziarno znajdzie się już na naszych stołach, w takiej czy innej postaci, to trzeba wiele trudów ponieść w jego uprawie. Przed czym przestrzegał Jezus, co i dziś jest bardzo aktualne, kiedy rozejrzymy się wokół po polach czy ogrodach, co rośnie obok zbóż? (chwasty). Czy da się upiec z chwastu bułkę albo chleb? (nie). Rośnie sobie obok siebie coś dobrego i coś niedobrego. Chwasty mogą mieć i kwiaty, nawet czasem bardzo ładnie wyglądać. Czy z ziaren chwastów coś możemy zrobić (nie), a z ziaren zbóż (tak). To, co jest dobre dla nas i jest nam potrzebne okazuje się w czasie żniwa.