|
Czas się wypełnił
Kiedy ustał potop, Noe z Bogiem zawarł przymierze. Święty Piotr przypomina o wodzie chrztu, która obmywa sumienie, ocala od śmierci duchowej i daje możliwość zbawienia.
W Ewangelii ten sam Duch, który w czasie chrztu w Jordanie zstąpił na Jezusa, teraz wyprowadza Go na pustynię. Według Starego Testamentu pustynia jest miejscem próby.
Diabeł czyni największe zasadzki, gdy widzi nas w samotności i na ustroniu. Demon lubi przebywać w takim miejscu. Kusi… Chrystus wychodzi z tej próby zwycięsko.
„W pokusie są trzy stopnie: podsunięcie myśli, upodobanie w niej, przyzwolenie na nią. W naszych pokusach często oddajemy się upodobaniu, a nawet na nie zezwalamy, pochodzą one bowiem z grzesznego ciała. Chrystus przyszedł na świat bez grzechu i żadnej walki nie odczuwał w sobie. Mógł więc być kuszony przez podnietę, lecz jego ducha nie dręczyło upodobanie do grzechu. A więc cała owa diabelska pokusa była zewnętrzna, a nie wewnętrzna” (Grzegorz Wielki).
Po uwięzieniu Jana Jezus udał się do Galilei i rozpoczął głosić Ewangelię mówiąc, że nastał czas zbawienia, czas ostateczny, co wiąże się z nastaniem królestwa Bożego.
Czas Wielkiego Postu sprzyja pogłębieniu wartości chrztu świętego, by wierzący pościli, oddali się czuwaniu, modlitwom i innym praktykom duchowym.
„Kościół naszym domem”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce |
|
Bóg dał obietnicę: „Nie będę już więcej złorzeczył ziemi” (Rdz 8,21). A choćby wzrastała złość, nie ukarzę już tak rodzaju ludzkiego. Bóg ukazał tu swoją niewysłowioną dobroć: odnawia tutaj swoje obietnice, aby człowiek sprawiedliwy mógł zaufać i nie myślał sobie, że niegdyś Bóg pobłogosławił rodzaj ludzki, sprawił, że licznie się rozmnażał, później jednak uderzył go powszechnym zniszczeniem. |
|
W pierwszym czytaniu Bóg zawiera przymierze ze swoim ludem. I choć używa takich słów jak nigdy i żadna dziś, z perspektywy kilku tysięcy lat widzimy, że w świecie wciąż dzieją się wielkie kataklizmy. Słyszymy o powodziach, tsunami, suszach, gradobiciach. Na domiar złego w całej historii ludzkości zginęły miliony, przez działanie żywiołów. Czy Bóg zatem złamał swoje słowo? A może było to tylko przymierze warunkowe? |
|
Pewien pobożny człowiek, po długim życiu przyszedł do nieba. Bardzo mu się tam podobało aż do dnia, kiedy w dole zobaczył rozbawione i roztańczone towarzystwo: zastawione suto stoły, „tańce, hulanki, swawola”. Popatrzył ów człowiek i pomyślał, że przez całe życie starał się takich rzeczy unikać, aby osiągnąć niebo. Ale teraz zaczęło się mu ono wydawać nudne. Zapytał anioła, cóż to takiego tam w dole, a ten mu odpowiedział, że to piekło. |
|
Na czym polega wierność Pana Boga? Przede wszystkim na niezmienności Jego miłości. Człowiek jest zmienny w miłości, a tym samym nie jest wierny. Bóg kocha niezmienną, doskonałą miłością, która dostosowuje się do naszej ludzkiej zmienności. Widać to doskonale w przypowieści o synu marnotrawnym. Ojciec kochał go zawsze: przed odejściem, w czasie pobytu poza domem i po powrocie. Cały czas był wierny w swojej miłości, ale kształtował ją, dostosowywał do sytuacji, w której znajdował się syn. |
|
Początek kazania ma przykuć twoją uwagę, żeby chciało ci się słuchać do końca. Oczywiste pytanie brzmi: po co?
Może kiedyś miałeś pod opieką jakiegoś marudnego malucha, który ciągle wołał – „nudzi mi się”. Dorośli, którzy go kochają jaki by nie był, robią ciągły cyrk wokół takiego książątka, ale tylko drugie dziecko zobaczy, jakie ono jest naprawdę – przeraźliwie… nudne. |
|
Zadaniem dobrego chrześcijanina jest nie tylko rozwój zewnętrzny, żeby być silnym i sprawnym, ale również wewnętrzny. Mamy być twardzi i ćwiczyć własny charakter. Mamy być odporni na różne pokusy, trenować w sobie silną wolę. Takich wielkopostnych „przyrządów treningowych” może być wiele, np. pilot od telewizora. |
| partnerzy: |
|
|