|
W jaki sposób poznać to Słowo, o którym Jan pisze, że przyszło na świat, a nie zostało poznane? Koniecznie trzeba by słuchaczowi – przyzwyczajonemu do intelektualnego tylko poznawania – wyjaśnić, co w terminologii ewangelisty oznacza słowo „poznać”. I jak można przyjąć to Słowo, które ma moc sprawić, że stanie się słuchacz dzieckiem Bożym. |
|
„Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię, błogosławimy Cię, wielbimy Cię, wysławiamy Cię, dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja…”. Przywykliśmy wszyscy do odmawiania tego uroczystego hymnu świątecznego na początku niedzielnej Mszy świętej Także dzisiaj wyraziliśmy w ten sposób naszą radość, uwielbienie i dziękczynienie wobec Boga. Wyśpiewaliśmy wspólnie chwałę Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których On ma upodobanie. Ale co właściwie chcieliśmy w tym śpiewie powiedzieć? Jaką prawdę chcieliśmy wyrazić?
|
|
Bóg zamieszkał pośród nas, Słowo stało się Ciałem, ma granicę Nieskończony. Nie jest to tylko historyczne wydarzenie, choć przecież Bóg narodził się w czasie (Jezus ma swoje ziemskie urodziny, datę, godzinę) i w miejscu (Betlejem, rodzinne miasto, konkretna ojczyzna). Mądrość zamieszkała pośród nas, jak czytamy w Księdze Mądrości Syracha. Słowo zamieszkało, jak mówi Święty Jan, myśmy je widzieli, słyszeli i o nim świadczymy. Słowo stale od tamtego momentu jest z nami. Mieszka, jest pośród nas, w naszym zabieganym, rozhałasowanym świecie, gdzie jakby już nie mamy czasu i dobrego słowa dla kogoś obok, bo tak wszyscy pędzimy, tylko dokąd?
Słowo stało się Ciałem, by potem to Ciało stało się dla nas Eucharystycznym Chlebem, pokarmem w naszej drodze. Jezus zamieszkał w tabernakulach całego świata. Słowo stale do nas mówi, chce być usłyszane, ale nie krzyczy, nie podnosi głosu…
|
|
O ducha mądrości prosił już święty Paweł. Dodać trzeba, że nie miał na myśli tylko siebie samego. Chodziło mu o każdego z nas. Apostoł Narodów chciał, by nasze ziemskie życie stale zbliżało nas do nieba. Dlatego modlił się: „niech Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego. [Niech da] wam światłe oczy serca tak, byście wiedzieli, czym jest nadzieja waszego powołania”. |
|
Ewangelia według św. Jana, czwarta ewangelia Nowego Testamentu została napisana najpóźniej, przez najmłodszego z dwunastu apostołów. Mówi ona o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak w ewangeliach synoptycznych, tak i tutaj centralną postacią jest Jezus, ale mocniej i wielokrotnie podkreślane jest Jego synostwo Boże i posłannictwo. Jezus jest Słowem Ojca, światłem i życiem ludzi i całego świata, chlebem żywym, przesłanym światu przez Boga Ojca, dobrym pasterzem, drogą do Ojca, prawdą, barankiem składającym Ojcu siebie na ofiarę za ludzi.
|
| partnerzy: |
|
|