On chrzcić będzie Duchem Świętym

 

Izraelici znali cechy Mesjasza z proroctwa Izajasza. Znał je Jan Chrzciciel, głosił Jego przyjście nawołując do poprawy życia i przygotowania się na przyjście Mesjasza. Ponieważ w naszej rzeczywistości chrzci się przede wszystkim niemowlęta, dlatego powyższe pouczenie odnosi się do rodziców i chrzestnych. I nie chodzi o to, aby byli oni ubrani tak, jak prorok Jan, lecz odziali się w skruchę i prostotę życia.

Jan otrzymał łaskę nie tylko zapowiedzenia Chrystusa, ale także Jego ukazania, gdy przyszedł nad wody Jordanu, aby z jego rąk przyjąć chrzest. „Chrzest Jana zachęcał do pokuty, natomiast chrzest Chrystusa udzielał łaski” (Bazyli Wielki).

Obraz proroka Jana, jego słów i czynów – przykład surowej ascezy – nie pasuje do modelu herolda utworzonego przez ponowoczesność. Ludzie, którzy mają wpływ na mass media oraz ci, którzy kreują siebie na wielkich mówców, wytworzyli obraz takiego proroka, który głosząc słowo Boże, nikomu nie szkodzi, nikogo nie powala na ziemię, na nikogo nie zrzuca odpowiedzialności, nikomu nic nie zarzuca. Dlaczego aż tak? – Bo współczesny prorok ma być „trendy”, a to oznacza, że ma się zgadzać z wizjami możnych tego świata, ma być politycznie poprawny. Jan Chrzciciel nie był poprawny politycznie – zapłacił za to swoją głową. Cóż na to powie współczesny kaznodzieja?

 

Odpowiedzmy miłością na Miłość

 

Kim jest człowiek? Dzieje ludzkiej myśli pełne są przeróżnych odpowiedzi na to pytanie. „Człowiek – to brzmi dumnie”? – Święto Chrztu Pańskiego daje inny obraz człowieka: wydany jest na pastwę pokus i niebezpieczeństw, doświadcza nagości, niepewności i własnej ułomności. Drugi człowiek może mu zagrażać, powiedzieć, że nic nie znaczy, do niczego się nie nadaje, jest niepotrzebny, jest dla innych ciężarem…

Jednakże pośrodku naszego życia stoi Chrystus. Nad Nim i nad nami rozlega się głos Boga: „Ten jest Syn mój umiłowany…” W Nim Bóg wyznaje swoją miłość do każdego potrzebującego zbawienia człowieka i całego świata.

Dzisiejsze Święto odpowiada na pytanie, kim jest człowiek: jest umiłowanym dzieckiem Boga, który chce go na wieczność zamknąć w swoich ramionach.

Wsłuchujmy się w głos Boga, który mówi: Stanowisz dla mnie wielką wartość, mam w tobie upodobanie. Jesteś moim ukochanym synem, moją ukochaną córką – nawet jeśli trudno ci w to uwierzyć, nawet gdy ogarnia cię zwątpienie i niczego już nie rozumiesz. Jestem blisko ciebie we wszystkich wymiarach twojego życia – a więc nie tylko w kościele, kiedy próbujesz się modlić. Jestem przy tobie w samym centrum twojej egzystencji, świata walki, w twoich strategiach przetrwania, w wysiłkach zmierzających do życia pełniejszego, bardziej sensownego i szczęśliwego.

 

Dokładność proroków była tak wielka, że …przepowiedzieli także Jego drogi, przeprawy oraz intencje, w jakiej to uczynił, abyś się przekonał, że wszystko mówili z natchnienia Ducha [Świętego]. Jeśli niemożliwe jest znać ludzkie tajemnice, tym bardziej niemożliwe byłoby poznać cel Chrystusa gdyby Duch [Święty] nie objawił.

Dzisiejsze święto ujawnia ogrom Bożego miłosierdzia dla nas ochrzczonych. Już nie dziwi mnie to, że Jezus, choć bez grzechu, chciał być ochrzczony. Zdanie: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie” – słyszę bardzo osobiście, jakby było wypowiadane właśnie do mnie. Zwłaszcza, gdy uczestniczę w ceremonii chrztu w kościele.