|
Wszystkich nas porusza płacz dziecka przychodzącego na świat. Dla mamy i taty zawsze jest to powód do wielkiej radości. Bardzo czekali na jego narodziny. Już od dawna myśleli o jego imieniu, który pokoik w domu będzie przeznaczony dla niego, kiedy zaprosić rodzinę na chrzciny. To ważny dzień dla całej rodziny. |
|
Drogie Dzieci! Dziś, w dniu waszej I Komunii Świętej, przyniosłem wam kwiat od kogoś, kto was bardzo kocha i po raz pierwszy przychodzi do was w gościnę. Wszyscy znacie Jego imię. To Jezus. |
|
Wszyscy dziś z fascynacją wpatrujemy się w rozpromienione oblicze Księdza Neoprezbitera. Jest takie od minionego czwartku, kiedy ks. N. przyjął w naszej katedrze święcenia kapłańskie. Widzimy twarz szczęśliwą, twarz człowieka, który znalazł sens swojego życia, który wie, jaką drogą będzie podążał przez życie i wie, że jest to droga właściwa, że jest to jego droga życiowa. |
|
Jezusowe wezwanie: „Pójdźcie za mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi”, zastało braci Szymona i Andrzeja przy pracy, pośrodku ich codziennego życia. Oni zaś z miejsca – bez żadnych pytań, bez prośby o czas na zastanowienie się i bez stawiania warunków – rzucili sieci, rzucili wszystko i poszli za Nim. Poprzez to wezwanie Pana ich życie nabrało niespodziewanie nowego sensu. |
|
Nie zawsze ludzie doceniają matki. Bóg też ich nie rozpieszcza. Dlaczego?
Nie zawsze znajdują uznanie w rodzinach. Nierzadko tylko raz w roku, gdy przynagleni oficjalnym świętem Dnia Matki przyjdą synowie z kwiatem, pąsowi z zawstydzenia, że przez całe życie przychodzi im być dziećmi mamusi. Aż chciałoby się, by jakieś sentymentalne słowa padły przynajmniej z ambony. A jednak kaznodziei ze świecą trzeba by szukać w słowach przewidzianych przez liturgię na dzień dzisiejszy jakiejś ludzkiej pociechy dla matek… |
|
Matka, mama, mamusia. To pierwsze słowa, które wypowiada człowiek w swoim życiu. Matka towarzyszy mu od kołyski przez większą część jego życia, kibicuje mu w sukcesach i zamartwia się jego niepowodzeniami, jest z nim w dniach radości i w chwilach smutku. |
|
Jeżeli nie chcemy dopuścić, aby nasza wiara wyschła jak kropla rosy w słońcu, jeżeli nie chcemy ulec pokusom konsumpcjonizmu i nie chcemy, aby nasza miłość utonęła w pornografii, potrzebujemy Bożej pomocy. Pomoc ta przychodzi do nas jakże często przez wstawiennictwo Matki Bożej, którą dziś zwiemy Matką Kościoła, czyli matką każdego z nas. |
|
W dniu dzisiejszym pragniemy w sposób szczególny oddać część Najświętszej Maryi Pannie jako Matce Kościoła. Czytany z racji trwającego święta fragment Dziejów Apostolskich podkreśla Jej uczestnictwo w początkach działalności Kościoła. Wraz z apostołami czuwała na modlitwie, była też pośród nich w chwili zesłania Ducha Świętego. Naznaczona Bożym błogosławieństwem oraz darzona przez ludzi szacunkiem stała się przewodniczką wiernych w podążaniu ku świętości. |
|
Nie znajdzie czytelnik w Starym Testamencie zapowiedzi kultu Serca Jezusa, natomiast jego uwagę zwrócić mogą obrazy, którymi Bóg się posłużył, aby we wzruszający sposób przekonywać do swojej miłości. A ponieważ Jego miłość w sposób ostateczny wypełniła się we wcieleniu Syna Bożego – uosobieniu tej miłości – możemy więc uznać je również za zapowiedź kultu Najświętszego Serca Jezusa. |
|
Dzisiaj przeżywmy uroczystość Książąt Kościół, jak tradycja nazwała św. apostołów Piotra i Pawła. Obaj mówią nam bardzo wiele o Chrystusie i Kościele, któremu oddali wszystko, ze śmiercią męczeńską włącznie. Na Piotrze Pan Jezus zbudował swój Kościoła, natomiast Szaweł nawrócony łaską szczególną, wlaną – jako Paweł w tylu krajach głosił Ewangelię, że został nazwany Apostołem narodów. Jako obywatel Rzymu został za wiarę ścięty mieczem. Pytamy się jak oni kochali Kościół? Czym Kościół był dla nich? |
| partnerzy: |
|
|