W numerze
 
lipiec/sierpień 2010 » SUGESTIE HOMILETYCZNE » 14 niedziela okresu zwykłego »

Komentarz biblijny

Drukuj

Uczniowie rozmawiali z ludźmi zainteresowanymi przybyciem Boga do swojego królestwa. Mówią, że spotkali Go, że ma na imię Jezus i że wszystko, co On mówi i czyni, zgadza się z zapowiedziami proroków na temat Mesjasza. Uczniowie dawali świadectwo swojego nawrócenia. Wzywali napotkanych ludzi do poznania Jezusa i uwierzenia w Niego.

Wcześniej do podobnego zadania wysłał Jezus 12 apostołów. Teraz wysyła 72 innych uczniów. Odbywa się szkolenie uczniów potrzebne do wykonania zadania głoszenia o Jezusie wszystkim ludziom. W przyszłości będą mogli szkolić wielu innych wierzących.
Pozdrowienie: „Pokój!” otwierało płaszczyznę porozumienia i zrozumienia. Osoby pozdrawiane w ten sposób mogły spodziewać się rozpoczęcia rozmowy o Bogu. „Powracający pokój” to otwarcie i zainteresowanie, „pozostający pokój” to odrzucenie i brak zainteresowania rozmówców.
Uczniowie rozmawiali z ludźmi zainteresowanymi przybyciem Boga do swojego królestwa. Mówią, że spotkali Go, że ma na imię Jezus i że wszystko, co On mówi i czyni, zgadza się z zapowiedziami proroków na temat Mesjasza. Uczniowie dawali świadectwo swojego nawrócenia. Wzywali napotkanych ludzi do poznania Jezusa i uwierzenia w Niego.
Uczniowie zostali przygotowani do rozróżniania niewiary od wiary. Niewiara jednych nie zatrzymuje działania Boga wśród innych ludzi. Ważne, aby niewiary nie nazywać wiarą, a wiary niewiarą.
Kurz pozostawiony w miejscu zamieszkania niewierzących oznacza, że ci, którzy odrzucili ewangelię o zbawieniu przez wiarę w Jezusa Mesjasza, nie mogą spodziewać się zbawienia w żaden inny sposób.
Uczniowie wykonali wszystko zgodnie z instrukcją. Dlatego wrócili z radością. Zobaczyli działanie Boga i sprawdzili się jako kandydaci do Bożej służby.

autor: Henryk Knapik