Mądrość prostaczków
Drukuj
„Wystawiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom” (Mt 11,25) – dosłownie – dzieciom. Poprzez słowo „dzieci” Jezus nie rozumie wczesnych lat życia, ale tych, którzy niezależnie od swego wieku są pokorni i ufni w odniesieniu do świata, szczerzy w poszukiwaniu prawdy. Gdy popatrzymy na małe dzieci to wobec rodziców, dalszej rodziny, a nawet osób nieznajomych są bardzo ufne, wierzą w to co jest im mówione. Przyjmują to wszystko swoim prostym i otwartym sercem.
Tę modlitwę dziękczynną skierowaną do Ojca należy dobrze zrozumieć. Nie jest to wezwanie do jakiegoś morderstwa naszego intelektu lub bezmyślności w wierze. Po prostu musimy uznać ograniczenia naszej ludzkiej świadomości, nasz umysł grzęźnie bezradnie w głębi poznania Boga. Boga, który jest nieskończony, a my przecież jesteśmy ograniczeni i skończeni. Nasz mały umysł, zdolny, wybitny w naukach empirycznych, jest stracony w poszukiwaniu Boga.
Gdy chcę poznać Boga, gdy chcę poznać Jego istotę – muszę zejść z piedestału, muszę często zrezygnować z siebie. Muszę ustąpić i ukorzyć się przed Bogiem, wyznać moją niezdolność do odkrycia Go. Powinienem czytać ewangelię z otwartym umysłem małego dziecka bez żadnych uprzedzeń.
Jezus robi wyrzut uczonym, mądrym, tym którzy studiowali księgi, którzy dostrzegali na własne oczy cuda i znaki zdziałane przez Jezusa. Ale nie potrafili lub nie chcieli uwierzyć. Począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły (Mt 11,20). Bóg ukrywa się przed tymi, którzy uważają się za mądrych, inteligentnych, uczonych, a objawia się tym, którzy są jako dzieci. Bóg objawia się przez Jezusa Chrystusa. Po swoim zmartwychwstaniu Jezus przyszedł do swoich uczniów i oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma (Łk 24,45).
Do poznania Jezusa, Jego nauki, zrozumienia Jego misji mamy przyjąć postawę dzieci, mamy chłonąć to co jest nam przedstawiane. Małe dziecko często zadaje pytanie: Dlaczego?, czym powoduje zdenerwowanie rodziców, rodzeństwa. Nie bójmy się także stawiać takich pytań, szukać rozwiania wątpliwości gdy one się pojawią. Niech nasze poznanie Boga przez Jezusa Chrystusa opiera się także na rozumowaniu. Przecież każdy z nas na mocy i ze zobowiązania sakramentu bierzmowania ma być świadkiem, ma według wiary żyć i bronić jej także przed złą nauką.
W poznawaniu i przybliżaniu się do Boga, pamiętajmy, że wiara jest łaską, którą otrzymujemy. Niech naszym zadaniem będzie troska o przyjęcie łaski – otwarty rozum i serce, ale także prośba do Jezusa aby oświecał nasze umysły, abyśmy mogli coraz bardziej poznawać Pismo Święte, a przez to poznawać samego Boga.
autor: ks. Marcin Chudzik
| partnerzy: |
|
|