Sugestie słuchacza

Czym różni się opisane w ewangelii posłanie uczniów od wcześniejszego posłania Dwunastu? A jeśli czymś się różni, to czy coś z tego wynika? Dlaczego Jezus posyła akurat siedemdziesięciu dwóch? To jakiś symbol czy przypadek, a może jakaś wymyślna strategia? Słuchacz potrzebuje wyjaśnienia.

Kim są robotnicy, o których Jezus mówi, że są potrzebni. Księża to czy może również świeccy? Potrzeba tu jakiegoś szczególnego powołania czy może wystarczy świadomość potrzeby ścięcia dojrzałego już żniwa? Skąd wiedzieć – i czy trzeba – że to mnie również posyła Jezus?

Chciałbym jako słuchacz usłyszeć, jak się ma to posłanie siedemdziesięciu dwóch do misji Kościoła. Jeśli zapowiada misję Kościoła – głoszenie Dobrej Nowiny – to czy chodzi o Kościół w całości, czy o każdego z Jego członków? Wydaje się, że każdy uczeń jest posłany, a w takim razie powinni o tym usłyszeć słuchacze homilii. Beztrosko siedzących w ławkach trzeba by wysłać w świat!

Dlaczego uczniowie nie mają pozdrawiać w drodze innych? I co oznacza to dziwne posłanie: z jednej strony są oddelegowani jak owce między wilki, a z drugiej oczekiwać mają, że inni zabezpieczą ich potrzeby. I o co chodzi z tym pokojem, który mają zostawić w odwiedzanych domach? Czy jest on czymś materialnym lub jakąś energią, że odrzucony wraca do tego, kto nim zarządzał?

Jak w praktyce realizuje się obietnica Jezusa, że robotnik godzien jest strawy – może homileta podać jakieś przykłady ze swojego życia? A może chodzi tu o to, aby to słuchacz wspierał misjonarzy i zabezpieczał ich potrzeby?

Po odczytaniu ewangelii może zrodzić się pytanie: dlaczego Sodomie lżej będzie niż miastu, które nie przyjmie ewangelii? Byłby grzech sodomski czymś mniejszym niż odrzucenie Dobrej Nowiny? Dlaczego? Tu warto dłużej się chyba zatrzymać…

Wydaje mi się, że trzeba by wytłumaczyć, dlaczego uczniom Jezusa nie wolno się cieszyć tym, że demony boją się imienia Jezus. Czy to coś złego, czy tylko mniejszego w porównaniu z zapisaniem ich imion w niebie? Zbyt wiele prostych i nie do końca wiernych, jak mi się wydaje, Słowu tłumaczeń tej perykopy już słyszałem…

autor: Sławomir Zatwardnicki