Harmonia życia

Dzisiaj telewizyjna komunikacja decyduje o sposobie przekazu informacji. Pozwala w najwyższej jakości usłyszeć dźwięk, zobaczyć obraz. Dostrojenie odbiornika i nadajnika sprawia, że można w pełni korzystać z zasobów informacji. Tego domaga się podstawowa zasada komunikacji: wszystkie elementy muszą być precyzyjnie ze sobą połączone. To z kolei gwarantuje sukces komunikacyjny i sprawia, że dane urządzenie jest wartościowe.

 

Potrzeba duchowego porządku i ładu

W naturze świata zakodowana jest harmonia, wewnętrzny ład istnienia. Wszechświatem, człowiekiem rządzą procesy, które Bóg utrwalił swoją władzą od początków. Na to zwraca uwagę swoim rodakom Mojżesz (Pwt). Jego polecenie skierowane do ludu jest wezwaniem, aby okazać Stwórcy posłuszeństwo, kierując się Jego wolą. Ma to na celu osiągnięcie pomyślności i szczęścia. Przywódca narodu przekonuje w prosty sposób do wypełnienia posłuszeństwa okazanego Bogu: w ludzkich sercach istnieje potrzeba zachowania tego wszystkiego, co jest podstawowe i zasadnicze.

Rozwijając tę myśl Mojżesza, św. Paweł ukazuje chrześcijanom Chrystusa – Pana dziejów, Prawodawcę (Kol). On ma słowo życia, w Nim jest pełnia Prawdy. Jego władza dotyczy nie tylko rzeczywistości niewidzialnej, lecz również konkretnego życia doczesnego każdego ucznia. Od uznania Jezusa Chrystusa za Boga i Pana zależy osobista pomyślność, szczęście, radość życia.

 

W poszukiwaniu wewnętrznej harmonii

Chrystus nauczał w sposób obrazowy i konkretny o elementarnych wartościach tworzących duchowy ład i porządek. Wskazywał na konieczność ustawienia we właściwych miejscach tego, co podstawowe. „Jeśli Bóg na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu”. Przypowieść o miłosiernym samarytaninie (Łk) daje precyzyjną odpowiedź na pytanie: dla kogo mogę być bliźnim?; to bowiem wpływa także na poprawność relacji zarówno do Boga jak i do człowieka. Obie relacje są ze sobą ściśle powiązane; one decydują o duchowym ładzie i porządku życia każdego człowieka.

Harmonia życia zaczyna się od postawienia pytania: kim dla mnie jest Bóg?, oraz pytania, którego przeważnie zapomina się zadać: kim ja jestem dla drugiego człowieka? Poszukiwanie podstawowych elementów zaczyna się od wchodzenia w głąb siebie: kim mogę być dla innych? Bliźnim, którego poznać po okazanym miłosierdziu wówczas, gdy oni są w potrzebie. Taka postawa daje gwarancję osiągnięcia w życiu duchowej równowagi, właściwego „dostrojenia” swego świata do Bożych wartości.

 

 

autor: ks. Zbigniew Kosik