Jakie jest twoje serce?
Drukuj
Pod wieloma względami ludzkie życie podobne jest do układania puzzli. Wiemy o tym doskonale, że układając puzzle, aby być zadowolonymi z rezultatu, musimy mieć wszystkie kawałki. Mamy nadzieję, że poświęcając czas na dopasowywanie puzzli, stworzymy pełny obraz z tych wszystkich porozrzucanych fragmentów. Czasem jednak wydaje się nam, że któregoś z puzzli nam zwyczajnie brakuje lub mamy jakiś niewłaściwy kawałek. Życie bez Boga w sercu pozbawione jest najważniejszego fragmentu. Czy i na ile pozwalamy Bogu na działanie w naszych sercach? Nie bądźmy przyzwyczajeni do uczucia, że Bóg jest daleko. Aby w ten sposób łatwiej grzeszyć i tłumić w sobie świadomość, że brakuje nam Boga. Nie bój się Jemu pozwolić dokończyć układanie obrazu twojego życia. Czasami parafianie pytają mnie: Czy naprawdę mamy czytać Stary Testament, przecież wydaje się taki nudny i trudny? Stary Testament stanowi tło i zarazem kontrast, który ogromnie ułatwia zrozumienie Nowego Testamentu. Prorok Izajasz zachęca nas do tego, abyśmy szukali Boga. Obiecuje nam też, że Boże Słowo będzie skutecznie działało w naszym życiu, aby było ono pełne i szczęśliwe. Lektura Pisma Świętego przemienia nasze serca, uświęca je i doskonali w miłości. Jeśli Jezus Chrystus jest twoim duchowym Mistrzem, to czy …i na ile twoje życie dzięki temu się zmienia? Czy duchowo wzrastasz? Ewangelista św. Mateusz przytacza katechezę Jezusa i użyte przez niego podobieństwo o siewcy. Pan Jezus wychodzi z domu i siada w miejscu publicznym, na plaży. Przemawia tam, gdzie gromadzą się tłumy. Aby być lepiej słyszalnym i widzialnym, wchodzi do łodzi. Dodatkowym atutem tego rodzaju mównicy jest jej mobilność. Łódź staje się Jego kazalnicą. Współcześnie takimi łodziami jest radio, telewizja, Internet.
Jezus posługuje się podobieństwem, aby zmobilizować swoich słuchaczy do myślenia, odkrywania prawdy, szukania sensu przypowieści i wyciągania wniosków. Dzieci, których rodzice odrabiają za nie ich zadania domowe, nie nabywają umiejętności liczenia, pisania, rozwiązywania problemów. Takim dzieciom ich rodzice wyświadczają przysłowiową niedźwiedzią przysługę. Mistrz z Nazaretu nakłania nas do myślenia i pobudza nasze umysły do aktywności. Przedstawia prawdę w taki sposób, abyśmy odkryli ją dla siebie. Oczekuje od nas refleksji nad znaczeniem Ewangelii i jej zastosowaniem w życiu. Opowiada przypowieść o siewcy i ziarnie, które pada na cztery różne rodzaje gleby, co ma wpływ na wzrost ziarna i wielkość plonu. W symboliczny sposób mówi o przekazywaniu Ewangelii i reakcji odbiorców.
Ziarno posiane na drogę nie kiełkuje. Zostaje rozdeptane albo zjedzone przez ptaki. Ginie, bo nie można go zabronować, nie niszcząc drogi. Droga ta oznacza odbiorców słowa Bożego, do których dociera ono powierzchownie, lecz nie trafia do ich serc. Jednym uchem wchodzi, a drugim wychodzi. Szybciutko o nim zapominają i żyją tak, jakby go nigdy w swoim życiu nie słyszeli. Co by im nie opowiadano, śpiewano, to tak jakby budować zamki z piasku.
Ziarno posiane na gruncie skalistym, co prawda kiełkuje, ale z braku wilgoci szybko usycha i obumiera. Skała oznacza słuchaczy, do których słowo Boże dociera – słuchają go, mówią o nim, z entuzjazmem je przyjmują i z radością na nie oczekują, ale w miarę jednak narastających trudności odrzucają je. Przypominają robaczywy owoc, który tak długo wisi na gałęzi, dopóki jest bezwietrznie, dopóki nie wieje żaden wiatr. Wierzą dopóki nie pojawią się kłopoty. Nie chcą ponosić żadnych kosztów dla Jezusa. Dają się usidlić obawom. Odstępują od wiary. W Piśmie Świętym znajdujemy świadectwa nie tego, że Bóg ochronił ludzi przed problemami, ale że był z nimi pośród burz, które niesie życie. Boga zajmują nasze problemy, lecz nie oznacza to, że zaspokoi każdą naszą zachciankę i że nie spotka nas nic groźnego.
Ziarno posiane pośród cierni, co prawda rośnie, ale zostaje otoczone chwastami. Ciernie oznaczają słuchaczy, którzy akceptują słowo Boże, ale prowadzą jałowe życie w myśl zasady: Nic dla innych, a wszystko dla siebie. Na jednym ze sklepów sieci Żabka, jakaś romantyczna dusza narysowała sprayem trzy serduszka i napisała: Wróć Żabko! Tak, wróć żabko, a raczej, płyń stylem na żabkę, w którym na jedno tempo pracy ramion przypada jedno tempo pracy nóg. Ruchy ramion są od siebie, a nie do siebie, jak chcieliby słuchacze zauroczeni blichtrem i próżnością tego świata, robieniem kasy. Więcej, więcej i coraz więcej. Czy naprawdę potrzebujemy aż tyle i jeszcze więcej? A może warto zadowolić się tym, co już posiadamy i podziękować za to Bogu, naszemu Ojcu? Tak, mamy powiększać zysk, ale nie kosztem czyjegoś czy też swojego zdrowia lub życia. Tak, mamy oszczędzać, zamiast wydać pieniądze na przyjemności i zachcianki. Może warto zacząć bardziej dawać niż brać. Czy podejmowane przez ciebie działanie przyniesie tobie wieczny wstyd czy też znajdzie upodobanie u Boga oraz u ludzi? Postanów: Dosyć gnuśności, marnotrawstwa i chciwości!!!
Jakie zatem są nasze serca? Właściwy osąd człowieka nie leży w naszych ludzkich możliwościach. Jedynie Bóg jest naprawdę w pełni sprawiedliwy. Bóg patrzy nie na to, co na wierzchu, ale na to, co we wnętrzu. Zna i ocenia skażone serce człowieka, które tak bardzo potrzebuje działania Bożego miłosierdzia i wyzwolenia od skażenia, aby żyć nadzieją nieba.
Ziarno posiane na glebę urodzajną rośnie i przynosi bardziej lub mniej obfity plon. Żyzna gleba oznacza słuchaczy, którzy nie rozstają się ze słowem Bożym i – w zależności od posiadanych zdolności – duchowo dojrzewają, wzrastają w świętości. Boża łaska i miłość przenika i uszlachetnia nasze dusze. Uzdalnia nas do czynienia pokoju. Mobilizuje nas do przekazywania Dobrej Nowiny o tym, że Jezus zwyciężył śmierć i zmartwychwstał. Bardzo łatwo jest zaniedbać swoje serce i stać się duchowo nieczułymi, pustymi, zimnymi. Oby nasze serca były wrażliwe na Boga i zainteresowane Jego Słowem, znajdowaniem pokoju, radości i miłości w Duchu Świętym, nakierowane na niesienie pomocy naszym bliźnim. Obyśmy byli glebą urodzajną i nie bali się wyruszyć w drogę, aby rozsiewać ewangelię Chrystusową.
autor: ks. Sebastian Niedźwiedziński
| partnerzy: |
|
|