Sugestie programowe
Drukuj
Zaproszenie do słuchania Słowa Bożego
Czy w ogóle opłaca się siać, jeśli z góry wiadomo, że tylko jedna czwarta wysianych nasion wyda plon? Sieje, nie pytając o przyszły plon. Nie myśli o żniwach. Jego zadaniem jest sianie. Czy naprawdę nie interesuje go to, co przyniesie jego ciężka praca? – Nawet jeśli prawdopodobieństwo urodzaju wynosi jeden do czterech, to nie jest to powód do zaniechania wysiewu ziarna, utraty nadziei.
Przypowieść o siewcy zaprasza nas do odkrywania w jej obrazach prawdy o głoszeniu Słowa Bożego, o chrześcijańskim wychowaniu, o kaznodziejach, o rodzicach, chrzestnych, katechetach, nauczycielach, o nas. Jezus zaprasza nas do ponownego odkrycia ufności w to, że wysiewane ziarno przynosi plon, że nasz wysiłek, nasze sianie nie jest daremne. Jego słowa są zachętą do uświadomienia sobie, że wielkość plonu nie zależy wyłącznie od nas: my siejemy, ale wzrost daje Bóg i kiedyś zaskoczy nas obfitością zbiorów. Trzeba więc siać – i to z rozmachem, suto, hojnie, wręcz rozrzutnie. Kto tak sieje, już w samym sianiu zbiera plon ufności. Kto tak sieje, może być spokojny o plon. Kto tak sieje, może już teraz liczyć się z tym, że owoce przewyższą wszelkie wyobrażenia. Siew i plon – to obrazy stawania się i bycia uczniem Jezusa, głoszenia Słowa Bożego i dawania świadectwa chrześcijańskiego życia. A to jest królestwo Boże: życie w obfitości.
„W komunii z Bogiem”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
autor:
| partnerzy: |
|
|