Sugestie programowe

Odkryć skarb Królestwa Bożego

 

Królestwo niebieskie nie rzuca się w oczy, jest rzeczywistością zakrytą. Odkrywa się je mniej lub bardziej przypadkowo. Bóg nie narzuca się człowiekowi ze swoim królestwem. Niewątpliwie jest ono pośród nas, ale musi zostać przez nas odkryte. Człowiek powinien być stale na nie otwarty.

Najbardziej niezwykłe jest to, co nastąpiło po odkryciu skarbu: ów człowiek zakopał go ponownie, sprzedał wszystko, co posiadał, i kupił ową rolę. Zdobył zwykłe pole, by nabyć jednocześnie coś niezwykle wartościowego. Dał za to wszystko, co miał. Królestwo niebieskie jest bowiem czymś najcenniejszym. Człowiek powinien zrobić wszystko, by je osiągnąć, by stało się ono jego udziałem. Mimo że daje się odkryć raczej przypadkowo, w najmniej oczekiwanym momencie, wymaga od człowieka pełnego zaangażowania i warte jest jego wysiłku.

Cudem odkryta, niedająca się jednoznacznie określić, niezwykle cenna, bezcenna rzeczywistość – to właśnie jest królestwo Boże. Przypowieść o skarbie w roli mówi, że nikt nie może tak po prostu „posiadać” królestwa niebieskiego – zawsze jest ono darem. Wszyscy natomiast jesteśmy wezwani do otwierania się na Bożą rzeczywistość w naszej zwyczajnej codzienności. Skarbem, który w niej odkryjemy, może być na przykład pokój, sprawiedliwość, pojednanie, solidarność, miłosierdzie, współczucie czy życzliwość.