Bó łaskawy i wierny. A człowiek?

Refren psalmu, który powtarzamy kilkakrotnie w liturgii tej pierwszej niedzieli Wielkiego Postu brzmi: „Drogi Twe, Panie, to łaska i wierność”. Łaska i wierność to dwa słowa, które trafnie oddają przesłanie kierowane dzisiaj do nas przez Pana Boga we wszystkich tekstach Pisma Świętego. Łaska i wierność to również dwa przymioty Pana Boga, o których Kościół chce nam przypomnieć właśnie teraz – na początku Wielkiego Postu. Trudno w słowach wyrazić prawdę o Bogu. Trudno za pomocą słów powiedzieć kim On jest tak naprawdę. Każde słowo jest niedoskonałe, niewystarczające, płytkie. Gdy jednak spróbujemy poszukać określeń, które najlepiej – w naszym ludzkim rozumieniu, potwierdzonym Objawieniem – charakteryzują Pana Boga, to z pewnością zaliczymy do nich te dwa, powracające w refrenie psalmu: łaska i wierność. Nasz Bóg jest łaskawy. Bóg, w którego uwierzyliśmy jest wierny.

Wielki Post, rozpoczęty w minioną środę, przypomina nam o łaskawości i wierności Boga. Pascha Chrystusa, Jego męka, śmierć i zmartwychwstanie są ich potwierdzeniem. Chrystus umarł i zmartwychwstał, aby nas zbawić, i w ten sposób pokazał jak bardzo Bóg jest łaskawy dla grzesznego człowieka, a równocześnie spełnił obietnice dane przez Boga.

 

Wierność Boga

Na czym polega wierność Pana Boga? Przede wszystkim na niezmienności Jego miłości. Człowiek jest zmienny w miłości, a tym samym nie jest wierny. Bóg kocha niezmienną, doskonałą miłością, która dostosowuje się do naszej ludzkiej zmienności. Widać to doskonale w przypowieści o synu marnotrawnym. Ojciec kochał go zawsze: przed odejściem, w czasie pobytu poza domem i po powrocie. Cały czas był wierny w swojej miłości, ale kształtował ją, dostosowywał do sytuacji, w której znajdował się syn. Potrafił uszanować decyzję syna i dać mu część majątku. Kiedy syn roztrwonił majątek, ojciec nie udzielił mu wsparcia, choć mogłoby się wydawać, że właśnie tak powinien postąpić kochający ojciec. Może jednak właśnie dzięki temu syn zdecydował się powrócić do ojcowskiego domu. Potem ojciec okazał mu miłość, przebaczając i przyjmując z radością oraz podarowując szatę, sandały i pierścień. Przypominam tę przypowieść, bo ona pięknie ilustruje wierną i stałą miłość Boga do każdego człowieka.

Wierność Boża ujawnia się też w dotrzymywaniu obietnic. Bóg jest wierny danemu słowu, przyrzeczeniom. Takiej samej stałej miłości i wierności Bóg oczekuje od każdego z nas.

„Ufam Tobie, boś Ty wierny, wszechmocny i miłosierny. Dasz mi grzechów odpuszczenie, łaskę i wieczne zbawienie”. Bóg obiecał nam odpuszczenie grzechów, łaskę i wieczne zbawienie. Możemy być pewni, że dotrzyma swojej obietnicy, że będzie wierny przymierzu zawartym z Noem i jego potomstwem (pierwsze czytanie) oraz z każdym z nas w chrzcie świętym – to Bóg ratuje nas przez ten sakrament „nie przez obmycie brudu cielesnego, ale zwróconą do Boga prośbę o dobre sumienie, dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa” (drugie czytanie)

 

Wierność człowieka

„Drogi Twe, Panie, to łaska i wierność”. Wielki Post ma nam o tym przypomnieć. Drogi krzyżowe, Gorzkie Żale, rekolekcje – wszystko po to, aby każdy z nas pamiętał, że Bóg nas kocha i w swojej miłości jest wierny i łaskawy. Takie są drogi Boga. A jakie będą nasze wielkopostne drogi? Dokąd nas zaprowadzą?

Ciekawą propozycję znalazłem w artykule opublikowanym w „Zeszytach Karmelitańskich”: „Religijne wierzyć ma w Starym Testamencie wymiar osobisty, koncentrujący się na prywatnym Bogu, w tym także w Jego wierności, w Nowym Testamencie – przyjmuje ono najwyższy stopień wypełnienia w osobie Jego Syna. Wiara w Chrystusa, jako ostateczną wypowiedź Ojca, jest samą wiernością i prawdą – słowa «wierzyć w Jezusa» znaczą być Jemu wiernym i Jemu oddanym” (ks. Waldemar Irek, Wierność i prawdomówność Boga w Biblii, „Zeszyty Karmelitańskie” 3/2008). Naszą drogą – nie tylko w Wielkim Poście – jest bycie wiernym i oddanym Chrystusowi.

Wyrazem naszej wierności i naszego oddania Bogu może być hebrajskie słowo „Amen”, którym jako chrześcijanie często kończymy nasze modlitwy. „Słowo to wyraża potwierdzenie tego, co zostało spowodowane przez Boga – od wypowiedzenia przez Niego słowa, po przymierze – które wciąż trwa w tajemnicy Jego wierności i miłości. «Amen» oznacza zarówno: bycie wytrwałym, wypróbowanym, jak też zaufanie, ufność, wiarę, przylgnięcie do czegoś lub kogoś; sugeruje stabilność dlatego, że można w końcu położyć nadzieję, mieć pewność co do Kogoś, w kim można znaleźć swe schronienie, dlatego, iż ten Ktoś nigdy nie kłamie i nie przestaje kochać. Chrześcijanin wezwany jest do naśladowania Chrystusa. Całe życie religijne powinno koncentrować się na odnajdywaniu oblicza Boga Jedynego w obliczu Jego Syna. Od Jezusa uczymy się jednoczenia z Bogiem i bliźnim – uczymy się być tym, kim zostaliśmy stworzeni. W Chrystusie odnajdujemy nasze podobieństwo do naszego Stwórcy. Jeśli my odmawiamy wierności, Bóg wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego” (ks. Waldemar Irek, Wierność i prawdomówność Boga w Biblii, „Zeszyty Karmelitańskie” 3/2008).

„Bliskie jest królestwo Boże” – mówił Jezus na początku swojego nauczania. A więc i do nas przybliża się królestwo Boga, który jest wierny i łaskawy. My też możemy budować to królestwo już tutaj na ziemi przez naszą wierność i naszą łaskawość, czyli przez naśladowanie Chrystusa. Nie zmarnujmy czasu tegorocznego Wielkiego Postu!

 

 

autor: ks. Maciej K. Kubiak