Sugestie programowe
Zbawienie zależy od nas
Kto będzie zbawiony? – Nie mamy wyczerpujących odpowiedzi. Jezus nie rozwiewa naszych wątpliwości. Z jednej strony mówi, że zbawienie jest dostępne dla wszystkich, z drugiej jednak strony wzywa swoich słuchaczy: „Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi…”.
Do zbawienia przeznaczeni są wszyscy. Obietnica zbawienia dotyczy wszystkich, Bóg bowiem nie może kochać jedynie niektórych. Ta obietnica domaga się jednak od nas żarliwej odpowiedzi. W nas jest pokusa myślenia, że zbawienie „należy się” nam z powodu „przynależności” do chrześcijaństwa, do Kościoła, z powodu naszej pobożności. Taka pewność może uśpić naszą czujność. Zbawienie musi być przedmiotem codziennej troski jako coś, czego nie możemy być do końca pewni, co można szybko utracić. Jest skarbem „w naczyniach glinianych”. Każda myśl, każde słowo, każdy czyn ma być „ściganiem się” o Królestwo Boże, dostępne dla wszystkich, nawet dla wydających się nie wierzyć. „Jegokrólowanie jest zagrożone w naszym sercu, gdyż tam Bóg spotyka się z naszą wolnością. Tylko my możemy Mu nie pozwolić panować nad nami, a zatem stawiać przeszkodę Jego królowaniu nad światem: w rodzinie, społeczeństwie, historii. Do nas należy odpowiedzieć – nie słowami, ale czynami” (Benedykt XVI, 2008).
„Bądźmy świadkami Miłości”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
Zbawienie zależy od nas
Kto będzie zbawiony? – Nie mamy wyczerpujących odpowiedzi. Jezus nie rozwiewa naszych wątpliwości. Z jednej strony mówi, że zbawienie jest dostępne dla wszystkich, z drugiej jednak strony wzywa swoich słuchaczy: „Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi…”.
Do zbawienia przeznaczeni są wszyscy. Obietnica zbawienia dotyczy wszystkich, Bóg bowiem nie może kochać jedynie niektórych. Ta obietnica domaga się jednak od nas żarliwej odpowiedzi. W nas jest pokusa myślenia, że zbawienie „należy się” nam z powodu „przynależności” do chrześcijaństwa, do Kościoła, z powodu naszej pobożności. Taka pewność może uśpić naszą czujność. Zbawienie musi być przedmiotem codziennej troski jako coś, czego nie możemy być do końca pewni, co można szybko utracić. Jest skarbem „w naczyniach glinianych”. Każda myśl, każde słowo, każdy czyn ma być „ściganiem się” o Królestwo Boże, dostępne dla wszystkich, nawet dla wydających się nie wierzyć. „Jegokrólowanie jest zagrożone w naszym sercu, gdyż tam Bóg spotyka się z naszą wolnością. Tylko my możemy Mu nie pozwolić panować nad nami, a zatem stawiać przeszkodę Jego królowaniu nad światem: w rodzinie, społeczeństwie, historii. Do nas należy odpowiedzieć – nie słowami, ale czynami” (Benedykt XVI, 2008).
„Bądźmy świadkami Miłości”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
autor:
| partnerzy: |
|
|



Drukuj






