Sugestie programowe

Bezinteresowność miłości

Jezus często mówi o umiejętności dawania. Sposób, w jaki dzielimy się z innymi dobrami, pokazuje, jaki jest nasz prawdziwy stosunek do bliźnich. Jezus zaprosił na ucztę ubogich, nie oczekując niczego w zamian.

Ideał relacji międzyludzkich w perspektywie chrześcijańskiej to bezinteresowność. Chrześcijanin nie dzieli się czymś, aby to samo otrzymać w zamian. Wzorem pozostaje dla nas dobroć Boga, który nie daje ze względu na oczekiwaną wdzięczność, tylko daje z miłości. Relacja między Bogiem a człowiekiem, a także relacja między ludźmi wierzącymi nie opiera się na zasadzie wzajemności: „Daję, abyś ty mi dawał”. Bóg obdarowuje nas, abyśmy z kolei obdarowywali innych. To najlepsza forma wdzięczności wobec Boga. Jedynym darem wdzięczności wobec Boga jest dzielenie się tym, co się posiada. W ten sposób nasza relacja do drugiego staje się na obraz i podobieństwo Boże prawdziwą miłością, która nie rozkoszuje się egoistyczną demonstracją dobroci, ale cieszy się radością obdarowanego. Trzeba więc zweryfikować nasze relacje z ludźmi i oczyścić je z egoizmu. „Bezinteresowność jest najlepszym świadectwem o Bogu, w którego wierzymy i który zachęca nas do miłowania. Chrześcijanin wie, kiedy jest czas sposobny do mówienia o Bogu, a kiedy jest słuszne zamilknąć i pozwolić mówić jedynie miłości” (DC, 31).