Jezus uczy nas miłości

Proponowane pomoce: I cz. – obraz Jana Pawła II, obraz rodziny, obraz pracującej matki, obraz pracującego ojca; II cz. – obraz wspólnoty apostołów, obraz ukrzyżowanego Jezusa, obraz Jezusa zmartwychwstałego, obraz spowiadającego się dziecka; III cz. – obraz dziecka z rodzicami.

Doświadczenie życiowe

Podczas jednej z pielgrzymek do Polski (obraz) Ojciec Święty życzył wszystkich dzieciom, aby miały dobre, kochające rodziny. Przyzwyczailiśmy się do życia z naszymi rodzicami (obraz). Nie dziwi nas, że rodzice ciężko pracują, by zarobić na utrzymanie, że mama przygotowuje posiłki (obraz), przeprowadza porządki w domu. Zaś tatuś wcześnie wstaje i pracuje wiele godzin (obraz). Takie zachowanie rodziców mówi nam, że nas kochają. Nie potrzebujemy usłyszeć od nich o wielkiej miłości. Ich życie mówi nam o tym.

Co z kolei my robimy, by rodzice uwierzyli, że za ich miłość płacimy swoją miłością? (rozmowa z dziećmi). Tak, świadczy o tym nasze posłuszeństwo, staranie się, by nie było kłótni z braćmi i siostrami, solidna nauka w szkole i w domu, nieniszczenie ubrań, wykonywanie różnych prac domowych. Takie zachowanie mówi: “Kochamy was rodzice, kochamy was bracia i siostry, kochamy was dziadkowie!”

Gdybyśmy tydzień, czy miesiąc przebywali poza domem – nie przestaniemy wierzyć w miłość naszych rodziców. Podobnie rodzice także nie zwątpią w naszą miłość.

To mówi Pan

W dzisiejszą niedzielę autor Dziejów Apostolskich opowiada nam o wielkiej miłości, jaka panowała we wspólnotach pierwszych chrześcijan (obraz). Przypominają one kochające się rodziny. Mają wspólną własność, pomagają sobie, ponieważ dużo się modlą i uczestniczą we mszy św. Miłości, zgody, zrozumienia i wzajemnej pomocy uczą się od apostołów, a ci od samego Pana Jezusa. Pierwsi chrześcijanie wierzą, że Jezus kocha wszystkich ludzi, za nich umiera na krzyżu (obraz), ludziom odpuszcza grzechy, ponieważ tę prawdę przekazali im apostołowie. Życie apostołów, ich czyny potwierdzają prawdę o Jezusie – Bogu pełnym miłosierdzia. Apostołowie sami doświadczają miłości Pana Jezusa. O tym opowiada Ewangelia: Zdradzają Jezusa podczas Jego męki, nie stają w Jego obronie, gdy jest aresztowany i męczony. Tymczasem przy pierwszym spotkaniu z apostołami (obraz), po swoim zmartwychwstaniu – Pan Jezus nie wyrzuca im tchórzostwa, grzechu zdrady, lecz odpuszcza grzechy, obdarza swoim pokojem, nie odbiera im apostolskiej władzy. Tą miłością przebaczenia obejmuje wszystkich ludzi, ponieważ nakazuje apostołom, by odpuszczali nam grzechy! (obraz) Apostołowie stają się naśladowcami Pana Jezusa: dają ludziom dar miłości, a jest nim spowiedź.

Tylko jeden z apostołów – Tomasz, nie dowierza, że Jezus tak bardzo kochał słabych ludzi. Potrzebna jest szczególna interwencja samego Jezusa, a wtedy z niedowiarka Tomasz przemienia się w człowieka wiary. Jezusowa miłość sprawia, że wszyscy apostołowie i ci którzy wierzą w Pana Jezusa przemieniają się w ludzi kochających i żyjących w zgodzie. Tworzą wielką rodzinę Jezusa – Kościół.

Życie chrześcijańskie

Pomyśl: jak wyglądałoby nasze życie, gdyby zabrakło w nim miłości? Biedna byłaby nasza rodzina, w której rodzice nie troszczyliby się o nas (obraz); my z kolei bylibyśmy skłóceni z braćmi, siostrami. Podobnie wyglądałyby nasze odniesienia do nauczycieli, do kolegów i koleżanek.

Jezus mówi do nas: Pokój wam! Odpuszczam wam grzechy! Miłość Jezusa zobowiązuje: skoro On mnie kocha i daruje moje winy, przebacza moje grzechy, ja także chcę dawać Jezusowi swoją miłość. Jej zewnętrznym wyrazem będzie miłość do ludzi. Jezus mówi: “Cokolwiek robisz dla drugiego człowieka – robisz to dla mnie” (por. Mt 25, 40).

Panie Jezu, dzięki Twojej miłości rodzice i dziadkowie mnie kochają. Dziękuję za nich, za moją rodzinę. Podczas każdej spowiedzi przypominasz mi, że jesteś Bogiem miłosierdzia. To zobowiązuje. Będę się starał, by Twoje miłosierdzie okazywać swoim braciom, siostrom i kolegom. Jezu, ufam tobie.