Miłosierdzie i pokój
Spotkanie z Tomaszem, ukazanie się uczniom w Wieczerniku wieczorem w dniu zmartwychwstania jest poprzedzone wezwaniem „Pokój wam!”. Pokój jest owocem Zmartwychwstania, którym Jezus pokonał grzech – znakiem realizującego się w świecie miłosierdzia. Miłosierdzie jest jedynym lekarstwem dla pojedynczego człowieka i całego świata. Grzech indywidualny zmienia się w grzech społeczny, który swoimi skutkami dosięga całego świata. Dotknięcie miłosierdziem serc poszczególnych ludzi jest więc konieczne, by odmieniło się oblicze ziemi.
Pokój i sprawiedliwość na świecie mają swoje ostateczne źródło w miłosierdziu Boga. Jedynym lekarstwem na nienawiść, wojnę i ból jest „łaska miłosierdzia, która koi ludzkie umysły i serca” (JP II). Pokój jest ostatecznie owocem zwycięstwa, które dzięki Bożemu miłosierdziu człowiek odnosi nad sobą, warunkiem, by ludzkie czyny służyły pokojowi między ludźmi. Wewnętrzny ład ludzkiego serca jest warunkiem koniecznym ładu zewnętrznego. Wojna, nienawiść biorą swój początek w sercu człowieka, które jeszcze nie doznało miłosierdzia. Pokój światowy buduje się zaczynając od siebie, od pokoju własnego serca. Przemoc i rodząca się z niej wojna, nigdy nie może zostać pokonana przemocą. Ta bowiem prowadzi jedynie do eskalacji nienawiści. Warunkiem pokoju jest przebaczenie płynące z otrzymanego miłosierdzia.
„Otoczmy troską życie”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
autor:
| partnerzy: |
|
|



Drukuj






