sugestie programowe

Rola ruchów kościelnych i stowarzyszeń katolickich w ewangelizacji – Liturgia przypomina o naszej przemijalności i o przyjściu Chrystusa w chwale. Życiowa mądrość podpowiada, że na spotkanie z Chrystusem podczas Jego ostatecznego przyjścia nie powinniśmy oczekiwać biernie. Od chrztu powołani jesteśmy do odczytywania woli Bożej względem nas oraz do uczestniczenia w Tajemnicy Chrystusa w Jego Kościele.

Szczególne miejsce w tym uczestnictwie zajmują ruchy kościelne i stowarzyszenia katolickie – wymowny znak żywotności Kościoła i służby Bożej. Ich członkom ułatwiają odnalezienie właściwej tożsamości chrześcijańskiej oraz otwarcie się na innych. Doceniając zaangażowanie osób w ruchach i stowarzyszeniach Jan Paweł II podkreślał, iż niosą oni pomoc innym w życiu zgodnym z Ewangelią, sprzyjają w odkrywaniu powołania, zwłaszcza do świętości, a także niosą Dobrą Nowinę do środowisk nie związanych bliżej z Kościołem (por. EiE 16).

Ważnym wyrazem wiarygodności wszystkich ruchów i stowarzyszeń jest zgodność z apostolskim celem Kościoła, a także świadectwo trwałej i autentycznej komunii z pasterzami Kościoła (por. EiE 29). Taka postawa jest postawą roztropnych panien, o których mówi dzisiejsza Ewangelia.