marzec/kwiecień 2009 » SUGESTIE HOMILETYCZNE » 3 Niedziela Wielkanocna »

Komentarz biblijny

Drukuj
Uczniowie Jezusa w drodze do Emaus otrzymali pierwszą lekcję z Pism o Bożym wizerunku Mesjasza. Myśleli oni o Mesjaszu w sposób podobny jak nauczyciele religijni. Uczniowie zobaczyli nową naturę cielesną Jezusa. Jezus zniknął z Emaus, później wszedł z pominięciem drzwi, pojawił się nagle w innym miejscu. Zapamiętali Jego poprzedni wizerunek, teraz widzą jakby kogoś innego. Jezus w dwóch etapach przedstawia dowód, że nie jest duchem, pokazuje w nowym ciele wizerunek ran ciała ukrzyżowanego i spożywa pokarm.
Po zmartwychwstaniu Jezusa uczniowie mogą rozumieć wiele słów i zdarzeń, w jakich uczestniczyli od pierwszego spotkania z Nim. Dopiero teraz będą mogli rozumieć Pisma, które słyszeli w synagogach, podczas świąt, w szkołach. Pismo nie może być zrozumiane bez wiary. A wiara rodzi się bardziej z usłyszanej ewangelii o zbawieniu, niż z samego czytania Pisma. Wiara wzrasta z lepszego poznania Boga i pełniejszego zrozumienia Pisma świętego.
Dlatego Jezus otworzył ich umysły, co w Nowym Testamencie oznacza rozum wzbogacony o poznanie objawienia Bożego. Bóg otworzył ich oczy na swoją prawdę. Zrozumieli, że wypełnionych zostało kilkaset proroctw opisujących życie Mesjasza. Całe Pismo – Prawo, Prorocy i Pisma – znajduje wypełnienie w osobie zmartwychwstałego Jezusa.
Nie wystarczy tylko znać treść Pisma, trzeba zrozumieć Pismo. Łukasz rozmawiał z uczestnikami tego spotkania wiele lat później i zapisał, że „zrozumieli Pisma”. Człowiek wierzący może zrozumieć Pisma, a wtedy jego wiara staje się dojrzalsza. Zrozumienie nie polega na zdobyciu wiedzy, ale przede wszystkim na życiu zgodnym ze zrozumianym słowem Boga.
To tradycje dodane do Starego Testamentu przesłoniły im obraz Mesjasza i Jego misji. Zrozumienie polega więc na powrocie do pierwotnego znaczenia Pisma, zasłoniętego przez ludzkie tradycje.
A teraz kiedy zrozumieli Pisma, mogą przygotować się do wypełniania wielkiego nakazu misyjnego, wielkiego posłannictwa.
Łukasz przedstawiając Wielkie Posłannictwo Misyjne wyjaśnia treść ewangelii, która będzie głoszona na całym świecie, we wszystkich narodach. Podstawową treścią ewangelii jest zbawienie jakie ofiaruje Bóg każdemu człowiekowi, który uwierzy w Jezusa Chrystusa. Zbawienie człowieka pochodzi z przekonania, że Jezus, Syn Boży umarł za wszystkie grzechy ludzi, i odpuszcza je każdemu kto wierzy. Bóg oczekuje od każdego człowieka, który przyjmie ten dar, umiłowania Go i naśladowania Jego Syna.
Ewangelię jako pierwsi mają usłyszeć mieszkańcy Jerozolimy, oni byli świadkami śmierci Jezusa, oni pierwsi powinni usłyszeć o Jego zmartwychwstaniu.
Obecni na spotkaniu z Jezusem uczniowie, mężczyźni i kobiety, Jedenastu i wszyscy pozostali będą Jego świadkami. Staną na straży ewangelii, którą poznali, aby nikt nie zaczął głosić ewangelii innej od tej, którą Jezus wyjaśnił podczas tego spotkania.
Ewangelię zaczną głosić po otrzymaniu Ducha Świętego. Jezus musi wstąpić do Ojca, aby w Jego miejsce został posłany Duch Chrystusowy, Duch Święty.
Uczniowie Jezusa w drodze do Emaus otrzymali pierwszą lekcję z Pism o Bożym wizerunku Mesjasza. Myśleli oni o Mesjaszu w sposób podobny jak nauczyciele religijni. Uczniowie zobaczyli nową naturę cielesną Jezusa. Jezus zniknął z Emaus, później wszedł z pominięciem drzwi, pojawił się nagle w innym miejscu. Zapamiętali Jego poprzedni wizerunek, teraz widzą jakby kogoś innego. Jezus w dwóch etapach przedstawia dowód, że nie jest duchem, pokazuje w nowym ciele wizerunek ran ciała ukrzyżowanego i spożywa pokarm.
Po zmartwychwstaniu Jezusa uczniowie mogą rozumieć wiele słów i zdarzeń, w jakich uczestniczyli od pierwszego spotkania z Nim. Dopiero teraz będą mogli rozumieć Pisma, które słyszeli w synagogach, podczas świąt, w szkołach. Pismo nie może być zrozumiane bez wiary. A wiara rodzi się bardziej z usłyszanej ewangelii o zbawieniu, niż z samego czytania Pisma. Wiara wzrasta z lepszego poznania Boga i pełniejszego zrozumienia Pisma świętego.
Dlatego Jezus otworzył ich umysły, co w Nowym Testamencie oznacza rozum wzbogacony o poznanie objawienia Bożego. Bóg otworzył ich oczy na swoją prawdę. Zrozumieli, że wypełnionych zostało kilkaset proroctw opisujących życie Mesjasza. Całe Pismo – Prawo, Prorocy i Pisma – znajduje wypełnienie w osobie zmartwychwstałego Jezusa.
Nie wystarczy tylko znać treść Pisma, trzeba zrozumieć Pismo. Łukasz rozmawiał z uczestnikami tego spotkania wiele lat później i zapisał, że „zrozumieli Pisma”. Człowiek wierzący może zrozumieć Pisma, a wtedy jego wiara staje się dojrzalsza. Zrozumienie nie polega na zdobyciu wiedzy, ale przede wszystkim na życiu zgodnym ze zrozumianym słowem Boga.
To tradycje dodane do Starego Testamentu przesłoniły im obraz Mesjasza i Jego misji. Zrozumienie polega więc na powrocie do pierwotnego znaczenia Pisma, zasłoniętego przez ludzkie tradycje.
A teraz kiedy zrozumieli Pisma, mogą przygotować się do wypełniania wielkiego nakazu misyjnego, wielkiego posłannictwa.
Łukasz przedstawiając Wielkie Posłannictwo Misyjne wyjaśnia treść ewangelii, która będzie głoszona na całym świecie, we wszystkich narodach. Podstawową treścią ewangelii jest zbawienie jakie ofiaruje Bóg każdemu człowiekowi, który uwierzy w Jezusa Chrystusa. Zbawienie człowieka pochodzi z przekonania, że Jezus, Syn Boży umarł za wszystkie grzechy ludzi, i odpuszcza je każdemu kto wierzy. Bóg oczekuje od każdego człowieka, który przyjmie ten dar, umiłowania Go i naśladowania Jego Syna.
Ewangelię jako pierwsi mają usłyszeć mieszkańcy Jerozolimy, oni byli świadkami śmierci Jezusa, oni pierwsi powinni usłyszeć o Jego zmartwychwstaniu.
Obecni na spotkaniu z Jezusem uczniowie, mężczyźni i kobiety, Jedenastu i wszyscy pozostali będą Jego świadkami. Staną na straży ewangelii, którą poznali, aby nikt nie zaczął głosić ewangelii innej od tej, którą Jezus wyjaśnił podczas tego spotkania.
Ewangelię zaczną głosić po otrzymaniu Ducha Świętego. Jezus musi wstąpić do Ojca, aby w Jego miejsce został posłany Duch Chrystusowy, Duch Święty.
autor: Henryk Knapik