Stanął pośrodku nich

Kiedy obserwujemy gry zespołowe, możemy zauważyć osobę, która odpowiedzialna jest za tzw. “robienie gry”, czyli za strategię drużyny. W niektórych dyscyplinach sportu nazywa się tego człowieka rozgrywającym. Konkurencyjna drużyna dobrze wie, że wystarczy wyłączyć z gry tego zawodnika, by popsuć szyki przeciwnikowi.

Apostołowie po śmierci ich Mistrza byli jak drużyna wybita z gry: zalęknieni i pozbawieni nadziei. Nawet pierwsze relacje o spotkaniu Zmartwychwstałego przyjmowane są przez nich z niedowierzaniem. Nagle sam Mistrz staje pośrodku nich ze słowami: “Pokój wam”. Oni jeszcze bardziej są zatrwożeni, bo myślą, że widzą ducha. Jezus jednak konsekwentnie, krok po kroku przywraca im nadzieję. Pozwala się rozpoznać, by mogli być pewni, że to On, ich Mistrz, który został umęczony, ukrzyżowany i złożony do grobu. Daje im się dotknąć, by mogli się przekonać, że to naprawdę On jest pośrodku nich. Kiedy spożywa z nimi rybę i oświeca ich umysły, aby rozumieli Pisma, przywraca pokój ich sercom.

Odbudowana drużyna

Jezus odbudowuje swoją drużynę. Powoli uzdalnia Apostołów do zrozumienia prawdy, że Bóg wskrzesił Go z martwych, a ich posłał by świadczyli o tym fakcie oraz głosili nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Uczniowie będą potrzebowali czasu, by wrócić do dawnego entuzjazmu i gotowości oddania życia za Jezusa. Jeszcze nie wiedzą, że przyjdzie godzina zesłania Ducha.

Nierzadko czujemy się jak drużyna wybita z gry. Niszczy nas grzech – chęć rozgrywania życia według własnych zasad. Nie potrafimy zgrać naszych myśli i uczuć z naszą wolą. Jesteśmy wewnętrznie rozbici. W takich sytuacjach warto zastosować scenariusz z dzisiejszej Ewangelii: pozwolić Jezusowi, stanąć w centrum naszego życia. On przyjdzie i powtórzy słowa, które skierował do uczniów: “Pokój wam”. Ale Zbawiciel nie chce być intruzem. On czeka na zaproszenie. Nie zwlekajmy. Pozwólmy Mu wnieść w nasze życie uzdrowienie, pokój i bezpieczeństwo.

“Panie Jezu, proszę, wejdź w środek mojego życia. Napełnij moje serce swoim pokojem i uzdolnij, bym dzielił się tym darem z siostrami i braćmi, do których mnie posyłasz. Amen”.