W numerze
 
Czy wraz z drukowaną wersją chciałbyś otrzymać wersję elektroniczną naszego czasopisma?
TAK
NIE
 
 
 
Głosów: 2067
 
marzec/kwiecień 2010 » SUGESTIE HOMILETYCZNE » 3 Niedziela Wielkiego Postu »

Komentarz biblijny

Drukuj
Jezus odwraca uwagę od Piłata i przestępców. Zwraca się do obecnych, by pokazać, że grzech niewiary jest równie wielki jak przestępstwo karane śmiercią. Grzech niewiary powoduje śmierć duchową, wieczną, jego skutki sięgają znacznie dalej niż skutki śmierci fizycznej.

Jezus przygotował uczniów do rozwiązywania konfliktów oraz zrozumienia praw duchowych, aby mogli rozpoznać, co jest sprawiedliwe w życiu społecznym. Prawda, którą głosi, jest równie prosta jak znaki, zapowiadające zmianę pogody.

Jezus został poinformowany o okrutnym ukaraniu judejskich przestępców przez żołnierzy rzymskich. Jezus nie okazuje żadnej oznaki nienawiści czy chęci zemsty, gdy ludzie opowiadają mu o okrucieństwie Piłata i jego żołnierzy. Wzywa słuchaczy, by wyciągnęli wnioski z nieoczekiwanej śmierci innych, nawrócili się i przygotowali na sąd. Do niektórych słuchaczy Jezus mówi: „Czy myślicie, że ci Galilejczycy, skoro to ich spotkało, byli większymi grzesznikami niż wszyscy inni Galilejczycy?”.

Jezus odwraca uwagę od Piłata i przestępców. Zwraca się do obecnych, by pokazać, że grzech niewiary jest równie wielki jak przestępstwo karane śmiercią. Grzech niewiary powoduje śmierć duchową, wieczną, jego skutki sięgają znacznie dalej niż skutki śmierci fizycznej.

Wszyscy Galilejczycy – w domyśle wszyscy ludzie – potrzebują nawrócenia w takim znaczeniu tego słowa, jakie jest zastosowane w omawianym fragmencie. Słowo greckie oznaczające nawrócenie zostało przetłumaczone na język polski jako pokuta, i odnosi się w sensie religijno-moralnym do ciągłego, wielokrotnego nawracania się. W znaczeniu nowotestamentowym oznacza jednorazowe nawrócenie się dzięki wierze w Jezusa. Nawrócenie to „zmiana myślenia, odwrócenie myśli od czegoś”, stąd późniejsze „żałowanie za coś, odczuwanie skruchy”. To zmiana kierunku życia opartego na wzorze świata, na wzór życia Jezusa.

Nawrócenie się owocujące zbawieniem, czasem dokonuje się natychmiast po poznaniu Jezusa, niekiedy trwa dłużej – rok, dwa lata lub więcej, aż człowiek pokona w sobie opór przed panowaniem Boga w swoim życiu. Bóg daje człowiekowi na to czas, podobnie jak ogrodnik, który pragnie uratować drzewo figowe przed wycięciem – jeszcze nawozi je i okopuje.

Przez ponad dwa lata służby Jezus będzie odwoływać się do przykładu figowca, który nie owocuje, a którego owoc jest oczekiwany. Większość mieszkańców Galilei słyszała o Jezusie, ale niewielu uwierzyło w Niego. Czy Jezus ma jeszcze czekać na ich wiarę? Każdy człowiek ma czas na decyzję, by uwierzyć, aż do końca ziemskiego życia.

Dwukrotne wezwanie do nawrócenia opisywane w tym fragmencie zrodzi pytanie, które wkrótce zostanie zadane Jezusowi: „Panie, czy tylko niewielu jest takich, którzy dostępują zbawienia?”.

autor: Henryk Knapik