Znowu o nawróceniu?

Ostre jest przesłanie dzisiejszej ewangelii, aż trudno słuchać takich słów. Powtarza się w ewangelii zdanie: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie”. Wolimy słuchać Jezusa nauczającego o miłości, o zaufaniu, o Jego czułej troskliwości, a tutaj mowa o czymś innym, trudnym, niemodnym – o nawróceniu. Nie lubimy o tym słuchać. Kojarzymy to z jakimś starym, niemodnym stylem działania Kościoła. Nie lubimy się nawracać, bo trudno jest coś zmienić, trudno coś złego porzucić, a czasem można sobie wmówić, że Pan Bóg jest dobry i miłosierny, i na pewno mi przebaczy. Słowo Boże przebudza nas z tej wygodnej „śpiączki”. Cel i przesłanie dzisiejszej ewangelii wydają się oczywiste: pobudzić, skłonić słuchaczy do nawrócenia. Czas Wielkiego Postu to właśnie czas nawrócenia. Już na początku tego czasu, w Środę Popielcową, słyszeliśmy: „Nawracajcie się”. Dzisiaj Kościół znowu nam przypomina, że trzeba się nawracać. Jezus w ewangelii podaje trzy przykłady, które mają pobudzić Jego słuchaczy do nawrócenia – dwa przykłady historyczne oraz jedna przypowieść. Pierwszy przykład z historii odwoływał się do gwałtownych represji antyżydowskich, których dokonywał Poncjusz Piłat – zmieszał krew Galilejczyków z krwią ofiar (Żydowski historyk Józef Flawiusz datuje to na rok 35 po Chr.). Drugi przykład nawiązywał do zawalenia się wieży warownej położonej w dzielnicy Siloe w pobliżu murów miasta. I przesłanie: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie”. Do tej listy można by dodać mnóstwo współczesnych wydarzeń: 11 września 2001 r., tragedie w kopalniach, wypadki, nieoczekiwane zabójstwa, zamachy itd., dodając jednocześnie to samo przesłanie: „Jeśli się nie nawrócicie…”.

Następnie Jezus dla zobrazowania sytuacji, opowiada o drzewie figowym, które nie wydaje owoców. Drzewo bezowocne, bezpłodne należałoby wyrzucić, wyciąć i spalić. Ale interweniuje ogrodnik: „Panie, zostaw je jeszcze na ten rok. Może wyda owoce”.

To wszystko ma skłonić nas do nawrócenia. Nieurodzajne drzewo to człowiek zamknięty na orędzie Boga o zbawieniu, człowiek niezwykle oporny i odporny na wezwanie do nawrócenia, na chęć zmiany życia. Ogrodnik w ewangelii to Jezus Chrystus, Syn Boży, który przyszedł na ziemię, aby ratować człowieka, aby dać mu jeszcze jedną szansę na wydanie owoców miłości. Czas Wielkiego Postu to czas wydania owoców nawrócenia, czas, kiedy ogrodnik prosi: „Jeszcze na ten rok zostaw, nie wyrzucaj! Bez nawrócenia, nie będzie owoców miłości”.

Co to znaczy nawracać się? Co oznacza nawrócenie, o którym dzisiaj mowa. Greckie słowo określające nawrócenie to metanoia – zmiana sposoby myślenia. Kto przyjął zbawcze orędzie Jezusa – ewangelię, odwraca się od dawnego sposobu myślenia, działania, oceniania, zachowania, zwleka z siebie „starego człowieka, aby przyoblec się w Chrystusa”. To jest nawrócenie. Jest też alternatywa: jeśli tego nie dokonacie – zginiecie. Zginąć – to upaść całkowicie, to klęska człowieka, osobista tragedia, wielki dramat, utrata życia wiecznego, właściwie utrata wszystkiego. Zginie ten, kto nie przynosi owoców miłości, kto odrzuca Jezusa i Jego Ewangelię.

Te ostre i trudne słowa Jezusa to również, może nas to zaskoczy, słowa pociechy i radości. Bóg nas kocha. Bóg nie pragnie śmierci grzesznika, chce raczej jego nawrócenia. Jezus robi dla nas wszystko: – Jeszcze na ten rok okopię i obłożę nawozem, może wyda owoc. Czy owoce miłości będą już w tym roku? Ile jeszcze „jeszcze”?