Źródło życia

Rekwizyty: dzbanek z wodą i misa.

 

 

Nikt z was chyba już teraz nie ma wątpliwości, że bez wody nie ma życia na ziemi i nie mogliby bez niej żyć ludzie, zwierzęta i rośliny. Jednak Jezus nam i Samarytance chce dziś powiedzieć o innej wodzie. Dzisiejszy świat można porównać do pustyni: bloki, domy, samochody, place, sklepy, parkingi, markety – to elementy pustyni naszych czasów. Ale życie trwa i nie ginie, ponieważ na tej pustyni znajdują się oazy czyli studnie z wodą. Takimi oazami życia duchowego są w dzisiejszym świecie świątynie czyli nasze kościoły. Do kościoła przychodzimy, aby zaczerpnąć Bożej łaski, która duszy jest potrzebna do życia, tak jak woda ciału. Bo człowiek to nie tylko ciało i nasza wiara też potrzebuje duchowej wody, którą jest sam Jezus, który przychodzi do nas w swoim słowie i w sakramentach. Dlatego parafia podobna jest do studni pośrodku pustyni, ponieważ w kościele głoszone jest słowo Boże i udzielane sakramenty: chrzest, bierzmowanie, spowiedź i Komunia Święta oraz wszystkie inne. Bez Jezusa i bez Kościoła nie ma życia Bożego w człowieku i człowiek duchowo umiera z pragnienia.

Gdy przychodzimy do Jezusa staje się wielki cud: Jezus sprawia że przez wiarę, słowo Boże i sakramenty zaczyna w naszych sercach tryskać wewnętrzne źródło i możemy czystą wodą wiary dzielić się z innymi. Tylko Jezus i Jego Ewangelia jest w stanie zaspokoić pragnienie serca i duszy człowieka, tylko Jezus wodą swojej łaski może nas uwolnić od grzechu. Pamiętajmy, że nosimy w sobie od momentu chrztu takie Jezusowe źródła i studnie łaski, a do Jezusa do świątyni przychodzimy by je odnawiać i pogłębiać, aby nigdy nie wyschły.

Jako zadanie z dzisiejszej Eucharystii podziękujmy całą rodziną za wielki dar chrztu św. (kaznodzieja zaprasza dzieci by podeszły do chrzcielnicy – jeśli jest w zasięgu wzroku, jeśli nie idą tam dzieci w procesji po zakończeniu liturgii) i jeśli potrzeba zróbmy rachunek sumienia i przystąpmy do spowiedzi, bo Komunia Święta jest wielkim źródłem łaski na pustyni dzisiejszego świata.

 

 

 

autor: ks. Wojciech Silski