O czym mówi Jezusowy krzyż

 

Rodzina, przedszkole, oraz szkoła przygotowują nas do życia. Rodzice, nauczyciele, wychowawcy nie tylko słowami, ale własnym przykładem pokazują jak rozwiązywać trudne sprawy oraz jak tłumaczyć codzienne wydarzenia. Od rodziców (obraz) dowiadujemy się o naszych dziadkach, wujkach, którzy ciężką pracą oddawali swoje życie za rodzinę, by ich dzieciom było jak najlepiej. Dom, w którym mieszkamy, samochód, działka w lesie są prezentem od naszych dziadków, czy krewnych. Z kolei nauczyciele (obraz) przypominają przykłady bohaterów naszego kraju, którzy oddawali swoje życie za wolność Polski, wiele lat przebywali w więzieniach, lecz nie poddawali się wierząc, że Polska będzie wolna. Niektórym bohaterom stawiamy pomniki (obraz), by nigdy o nich nie zapomnieć. Z wiadomości dzienników telewizyjnych, radiowych, internetowych, prasy dowiadujemy się o rodzicach, którzy oddają swoje życie za chore dzieci. Matki (obraz) potrzebujące leków świadomie z nich rezygnują, by nie szkodzić dziecku, które noszą w sobie jeszcze przed jego urodzeniem. Ojcowie (obraz) oddają np. nerkę, część wątroby do przeszczepu swojemu dziecku, by mogło żyć. Chłopiec (obraz) uratował tonącą dziewczynkę, sam jednak utopił się. Inny swemu bratu ofiarował część szpiku kostnego potrzebnego do przeszczepu. Spotykamy wiele przykładów ludzi oddających swoje życie za drugiego człowieka.

Podczas spotkania Nikodema z Panem Jezusem (obraz), Nikodem otrzymuje ważne pouczenie od Jezusa. Izraelici (obraz) oczekują na Mesjasza. Wiedzą, że będzie on pochodził z ich narodu. Chcieliby widzieć w Mesjaszu silnego władcę i króla. Znają proroctwa, które mówią o cierpiącym i poniżonym wysłanniku Boga, lecz nie sądzą, by je przeżywał przyszły Mesjasz – wysłannik Boga. Pan Jezus (obraz) w krótkim pouczeniu przybliża wielką prawdę o mesjaszu i Zbawicielu. On nim jest. A Bóg Ojciec ukazuje wielką miłość do ludzi przez to, ze posyła na ziemię swojego Syna (obraz), aby ludzie uwierzyli w Pana Jezusa, że jest ich Zbawicielem. Miedziany wąż (obraz) zawieszony na palu zapowiada krzyż Jezusa i Jego śmierć. Podczas wędrówki przez pustynię Żydów zaatakowały jadowite węże, które uśmiercały jadem wielu wędrowców. Mojżesz nakazuje ulać węża z brązu i umieścić na palu. Kto z wiarą popatrzył na węża zostawał uzdrowiony, nie umierał. Podobnie dzieje się w odniesieniu do Pana Jezusa. Kto uwierzy, że jest Zbawicielem, który przez śmierć na krzyżu (obraz) oddał swoje życie za każdego człowieka – będzie zbawiony, otrzyma od Pana Jezusa życie wieczne.

Często spotykamy krzyże (obraz) z Panem Jezusem. Są one przy drogach, w naszych domach, niektórzy noszą krzyżyki na piersiach. Krzyż Jezusa przypomina naukę dzisiejszej Ewangelii. Kto z nas z wiarą i miłością popatrzy na ukrzyżowanego Pana Jezusa (obraz) i powie: „Jezu – jesteś moim Zbawicielem. Ty umarłeś za mnie na krzyżu! Wierzę w to i kocham Cię” – ten będzie zbawiony, pójdzie do nieba. Nie wystarczy jednak mówienie o tym Jezusowi. Potrzebne są czyny, postępowanie zgodne z Jezusowym „przepisem” na życie. Pan Jezus pomaga nam w dochowywaniu wierności owemu przepisowi. Poucza nas przez rodziców, katechetów, nauczycieli. Szczególnie mówi do nas na katechezie (obraz), podczas mszy św. (obraz), a także umacnia w przyjaźni z Nim poprzez spowiedź (obraz) i Komunię św. (obraz). Patrzmy często na krzyż i przypominajmy sobie, kim jest dla nas Pan Jezus. Powtarzajmy modlitwę: „Przez krzyż i mękę Twoją, zbaw Jezu duszę moją! Spójrz na mnie z krzyża swego i zaprowadź do życia wiecznego”.

 

 

 

 

autor: bp Antoni Długosz