Wierzę, Panie!

Cel: – przypomnienie, że wiara wyraża się w słowach i czynach; – przypomnienie o nabożeństwach wielkopostnych, jako “środkach” umocnienia wiary; – przygotowanie do “wiary osobistej”.

Materiały: szalik.

Gdybyśmy dziś chcieli wybrać króla, to jaki powinien być? Silny, mądry, mocny, waleczny, dobry, mieć doświadczenie…

W pierwszym czytaniu słyszeliśmy dziś jak Pan Bóg dał Samuelowi zadanie. Miał pójść do Betlejem, do Jessego, i tam miał namaścić jednego z jego synów na króla.

Samuel wziął róg. Czym go napełnił? (oliwą). Przybył do Betlejem spotkał się z rodziną Jessego. Zobaczył najstarszego syna, miał na imię – chyba nikt nie pamięta – Eliab i Bóg mu powiedział, że to nie ten. I tak było z kolejnymi. Samuel się bardzo dziwił, prawie nie chciał wierzyć. Okazało się, że Bóg wybrał najmłodszego – Dawida, którego nawet wtedy nie było w domu, bo wysłano go, by pasł owce.

A to jest ten właśnie Dawid, który pokonał kogoś bardzo silnego! Kogo pokonał? Jak to zrobił?

Słyszeliśmy też dzisiaj drugą historię – o pewnym człowieku, który od urodzenia chorował. Na co chorował? (był niewidomy). Każda choroba jest trudna i ciężka, ale gdy się nie widzi, to szczególnie trudno cokolwiek zrobić. Pomyślcie sobie, że na chwilę wszyscy zamykacie oczy i bardzo długo będziecie mieć je zamknięte. Teraz wszyscy wiedzą, że są w kościele i na przykład siedzą w ławce. A gdyby tak wam ktoś teraz zawiązał oczy, na przykład tym szalikiem, który mam w ręce, i wyprowadził i dalej oczy byłyby zamknięte, po chwili pewnie nie wiedzielibyście, gdzie jesteście. Temu człowiekowi też było bardzo trudno. Jezus go zobaczył. Co wtedy zrobił? (uzdrowił go). Wszyscy się dziwili, ale nie wszyscy byli z tego zadowoleni, szczególnie faryzeusze. Potem ten dawny niewidomy spotkał jeszcze raz Jezusa. Czy Jezus spytał się go, czy jeszcze coś mu dolega i jeszcze musi być uzdrowiony? Czy spytał się go, czy jest szczęśliwy? O co spytał się Jezus? A co on odpowiedział?

Pan Bóg zaprasza nas dzisiaj do zapytania się samych siebie, czy też możemy tak powiedzieć, że wierzymy, jak powiedział uzdrowiony niewidomy. Czy kierujemy się wiarą w swoim życiu jak Samuel?

Dzisiaj Bóg nas zaprasza do wyznania wiary i do kierowania się wiarą w życiu. Na wzór uzdrowionego mamy mówić “wierzę!”. Nie tylko chodzi o to, by raz powiedzieć, ale by o tym stale przypominać. Wielu się pytało tego człowieka z Ewangelii, jak to się stało, kto to zrobił. Gdy mówił, to mu nie wierzyli, kpili z niego, nawet go wyrzucili. Wcale mu nie było łatwo, ale wierzył. Jezus pokazał mu swoją moc, uzdrowił go.

Samuel nic nie mówi, że wierzy, ale tak postępuje. Pyta Boga i Jego słucha, bo gdyby kierował się tylko rozumem, to pewnie wybrałby tego najsilniejszego. A on jednak posłuchał Boga i królem został Dawid.

Jest Wielki Post. Jakie święta są po tym okresie? Aby poznać zmartwychwstanie to potrzeba nam wiary i to głębokiej. Potrzeba, abyśmy otworzyli oczy naszego serca. Aby Jezus je nam otworzył, jak to zrobił z niewidomym od urodzenia. To wszystko, co się teraz szczególnego dzieje w tym czasie ma nam w tym pomóc. Każdy, i dzieci, i dorośli mogą mieć postanowienie wielkopostne. Myślę, że nikt o Wielkim Poście nie zapomniał. A jeśli nawet, to trzeba do niego jak najszybciej wrócić! I dorośli, i dzieci mogą przyjść na Drogę Krzyżową. W który dzień jest Droga Krzyżowa? O której godzinie? Kiedy śpiewany Gorzkie Żale? O której godzinie?

Pamiętajmy o tym, bo to ma nam pomóc budować wiarę i powiedzieć jak uzdrowiony: “Wierzę, Panie!”.