sugestie programowe

Eschatologiczny wymiar życia i przesłania Kościoła – Liturgia słowa jest jednym wielkim wyznaniem wiary w nieśmiertelność – życie wieczne człowieka. Prorok Ezechiel i święty Paweł zaznaczają, że człowiek powołany jest przez Boga do życia – Pan Bóg wydobywa człowieka z grobu i wskrzesza z martwych. Z kolei Jezus słowem i czynem dowodzi, iż życie człowieka, mimo że zmierza ku śmierci, to jednak na niej się nie kończy. “Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie” (J 11,25). – W ten sposób Jezus wskazuje, że “prawdziwy sens życia człowieka nie zamyka się w horyzoncie doczesności, ale otwiera się na wieczność” (EiE 21). Zatem nadzieja chrześcijańska zawiera w sobie pierwiastek eschatologiczny, co decyduje o jej specyfice, a to dodaje energii i zapału wszelkim poczynaniom Kościoła. Życie wieczne jest też podstawową prawdą, głoszoną przez Kościół; nawet wówczas, gdy człowiek żyje tak, jakby śmierć była ostateczną metą biegu życia.