Kazania, Homilie, Liturgia - Biblioteka Kaznodziejska
Sugestie programowe
DrukujJezus zapowiada, że umrze na krzyżu, by „pociągnąć do siebie wszystkich”. Celem przyjścia Chrystusa jest „unieważnienie” śmierci tak, by nie mogła już ona panować nad człowiekiem. Od Jezusowej śmierci na krzyżu śmierć człowieka nie jest już końcem życia, lecz jedynie przejściem z życia do Życia. Staje się ona „ziarnem” na życie wieczne. Bóg bowiem będąc samym życiem i samym dobrem jest jednocześnie „anty-śmiercią” i „anty-złem”.
Sztuka życia, sztuka umierania
Jezus zapowiada, że umrze na krzyżu, by „pociągnąć do siebie wszystkich”. Celem przyjścia Chrystusa jest „unieważnienie” śmierci tak, by nie mogła już ona panować nad człowiekiem. Od Jezusowej śmierci na krzyżu śmierć człowieka nie jest już końcem życia, lecz jedynie przejściem z życia do Życia. Staje się ona „ziarnem” na życie wieczne. Bóg bowiem będąc samym życiem i samym dobrem jest jednocześnie „anty-śmiercią” i „anty-złem”.
Sztuka dobrego umierania nie polega na umiłowaniu śmierci jako takiej ani na źle rozumianej pogardzie wobec doczesności, lecz na większym umiłowaniu życia, które nadchodzi ponad życiem, które jest.
Śmierć we współczesnej kulturze została zdepersonalizowana. Staje się liczbą i przypadkiem. Przykładem „dobrego umierania” była śmierć Jana Pawła II, który odchodził ze świadomością śmierci jako bramy życia i wieczności jako „domu Ojca”.
„Dzięki Chrystusowi śmierć chrześcijańska ma sens pozytywny. Istotna nowość śmierci chrześcijańskiej polega na tym, że przez chrzest chrześcijanin już w sposób sakramentalny «umarł z Chrystusem», by żyć nowym życiem. Jeżeli umieramy w łasce Chrystusa, przez śmierć fizyczną wypełnia się to «umieranie z Chrystusem» i dopełnia w ten sposób nasze wszczepienie w Niego w Jego akcie odkupieńczym”(KKK 1010).
„Otoczmy troską życie”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
autor: