Sugestie słuchacza

V Niedziela Wielkiego Postu w 2011 roku zbiega się z pierwszą rocznicą katastrofy pod Smoleńskiem, w której zginęło 96 osób, w tym Prezydent Rzeczypospolitej. Wszyscy byli w drodze do miejsca, które od 71 lat jest grobem tysięcy wymordowanych polskich oficerów. Paradoks historii? Homilia mogłaby nawiązać do tych zdarzeń, bo w konfrontacji z nimi dzisiejsze czytania są szczególnie wymowne. Widzę potrzebę przypomnienia, że Pan Bóg działa w historii ludzi, narodów i całej ludzkości. Z cierpienia i śmierci wydobywa dobro i może przez to ukazać swoją chwałę („Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą”). Czasem każe czekać („Mimo jednak, że słyszał o jego chorobie, zatrzymał się przez dwa dni w miejscu pobytu”). Upomina, gdy jesteśmy niecierpliwi („Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. „Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?”). Siostry Łazarza wierzyły jeszcze zanim dokonał się cud. Wielu innych świadków uwierzyło, gdy na ich oczach Pan Jezus dokonał wskrzeszenia. Jakiego wsparcia potrzebuje nasza wiara, aby była silna, aby nie gasła, gdy jest poddana próbie?

„Udzielę wam Mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam, mówi Pan Bóg” – zdanie z proroka Ezechiela też jest warte rozważenia w dzisiejszej homilii.

Chciałabym, aby dzisiejsza homilia była o nadziei, bo ogromnie jest nam ona potrzebna.

 

autor: Anna Lipczyńska