Wielkopostny proces oczyszczania serca

Nic tak nie hamuje rozwoju jak nierozliczona przeszłość. Bagaż minionych spraw, wydarzeń potrafi skutecznie wpływać na teraźniejszość i na kształtowanie się przyszłości. Wiedzą o tym lekarze psychiatrzy leczący różne depresje i urojenia. Nieustanne powracanie do minionych przeżyć uniemożliwia chorym ludziom powrót do normalnego życia. Niekiedy ma to również istotny wpływ na duchowość człowieka, gdyż zostaje zachwiana jego relacja z Bogiem.

PRZESZŁOŚĆ ZNIEWALAJĄCA SERCE CZŁOWIEKA

Zadziwiające jest wezwanie proroka Izajasza, aby nie wspominać rzeczy minionych. Dla każdego Izraelity rzeczą świętą była pamięć o Bożych znakach dokonanych w czasie exodusu z ziemi egipskiej. Izajasz pragnie, aby uwaga będących w niewoli jego rodaków skupiła się na tym, co niebawem się wydarzy: naród zostanie ocalony przez Boga. Jego szczególna interwencja będzie większa niż ta, która zapisała się w ich pamięci (Iz 43,19). Chodzi zatem o oczyszczanie pamięci oraz serca narodu, który stracił wiarę w możliwość wyzwolenia. Koncentrowanie się tylko na tym, co było, może spowodować, iż serce człowieka nie będzie w stanie dostrzec aktualnych skutków działania Bożej łaski.

Ludzie zgromadzeni wokół jawnogrzesznicy skupili całą swoją uwagę na jej przeszłości. Motyw przyprowadzenia biednej kobiety do Chrystusa był jednoznaczny: „aby Go podchwycić na jakimś słowie”. Serca oskarżycieli koncentrują się na ukazaniu grzechu, jego ocenie i potępieniu. Tymczasem Boża sprawiedliwość jest inna – żałujące serce otwiera drzwi Bożego przebaczenia. Nowa przyszłość i nowe życie zawarte w prostych słowach: „Idź i nie grzesz” (J 8,11).

BOŻA ŁASKA OCZYSZCZA SERCE CZŁOWIEKA

Życie św. Pawła zostało poddane wielu próbom, nawet u jego kresu, gdy był w więzieniu. Potrafił on każdą sytuację ocenić w świetle wiary (Flp 3,8). Taką zdolność poprawnego spojrzenia na rzeczywistość, na stan swojego sumienia posiada jedynie człowiek, który patrzy na całokształt swego życia z perspektywy jego końca. Liczy się tylko więź z Chrystusem.

Wielki Post wzywa nas do oczyszczania serca (Izajasz). To z kolei jest sposobnością odkrycia właściwej hierarchii wartości (św. Paweł). Dzięki temu możemy dostrzec przewagę Bożego Miłosierdzia nad ludzkim grzechem (jawnogrzesznica). Boże oblicze już tu, na ziemi mogą oglądać: sprawiedliwy adwokat, wrażliwy lekarz, uczciwy urzędnik, pracowity robotnik, sumienny uczeń (Mt 5,8). Oby ich było jak najwięcej.