W numerze
 
maj/czerwiec 2010 » SUGESTIE HOMILETYCZNE » 6 Niedziela Wielkanocna »

Komentarz biblijny

Drukuj

W trakcie wydarzenia nazywanego Ostatnią Wieczerzą toczy się dyskusja. Po pytaniach Tomasza i Filipa kolejne pytanie nasunęło się Judzie: dlaczego Jezus objawi się uczniom, którzy Go znają, a nie światu, który Go nie zna lub nie rozumie?

Zapowiedź odejścia do Ojca i bliskich zdarzeń związanych ze zdradą Judasza, zaparciem Piotra i poczuciem osamotnienia, była przyczyną wyjaśnienia roli Ducha Świętego, Pocieszyciela, który podobnie jak Syn Boży ułatwi uczniom zrozumienie nauki i czynów Jezusa.

W trakcie wydarzenia nazywanego Ostatnią Wieczerzą toczy się dyskusja. Po pytaniach Tomasza i Filipa kolejne pytanie nasunęło się Judzie: dlaczego Jezus objawi się uczniom, którzy Go znają, a nie światu, który Go nie zna lub nie rozumie?

Zapowiedź odejścia do Ojca i bliskich zdarzeń związanych ze zdradą Judasza, zaparciem Piotra i poczuciem osamotnienia, była przyczyną wyjaśnienia roli Ducha Świętego, Pocieszyciela, który podobnie jak Syn Boży ułatwi uczniom zrozumienie nauki i czynów Jezusa.

W kulturze judaistycznej istniało przekonanie, że Bóg objawił się tylko ludowi Izraelskiemu. Nauczyciele judaistyczni mówili o Bogu obecnym w szczególny sposób pośród studiujących Jego Prawo.

Jezus mówi o Bogu, który zamieszka na stałe w każdym wierzącym i uczyni go indywidualną świątynią Jego obecności. „Stary Testament nauczał, że Bóg mieszkał w swojej świątyni i pośród swojego ludu, Jego prawa zostały zapisane w sercach wiernych Mu ludzi oraz Jego Duch działał przez Jego proroków”.

Duch Święty będzie działał nie tylko przez proroków, ale przez każdego, kto uwierzy w Syna Bożego. To oni, uczniowie i apostołowie, objawią Syna Bożego światu. Jezus objawi się im na nowo jako Duch Chrystusowy. Uczniowie będą uczyć się życia w Duchu Świętym, bo tylko takie życie poznają ci, którzy uwierzą w Jezusa, chociaż nigdy Go nie widzieli.

Obecność miłującego Ojca i Syna Boga przez Ducha w każdym człowieku, który ufnie spoczął w Bogu, objawi się przez pouczenie i przypomnienie całego ziemskiego życia Jezusa, tego, czego nauczał i co czynił.

Nauczanie polega na wyjaśnianiu i dalszym rozwijaniu słów i zdarzeń. Ważnym sposobem starożytnego nauczania było pamięciowe przyswajanie wypowiedzi i tekstów. Przypominanie odnosi się do zrozumienia nauki i czynów Jezusa. Duch Pocieszyciel nie przyniesie nauki niezależnej od objawienia udzielonego w Jezusie. Duch Boży będzie mówił do uczniów wpatrzonych w Syna Bożego i naśladujących Go.

Pokój Jezusa pomniejsza i usuwa lęk oraz trwogę. Pokój Boży opisywany w Nowym Testamencie potwierdza usprawiedliwienie przez wiarę. Pokój Boży staje nawet ponad sumieniem: „O nic się nie martwcie, lecz w każdej modlitwie i prośbie niech wasze potrzeby będą z wdzięcznością przedstawiane Bogu. A pokój Boży ogarniający każdą myśl będzie strzegł waszych serc i waszych dążeń w Chrystusie Jezusie”.

Pokój Boga, pokój Syna odnosi się do zbawienia wiecznego oraz rozwoju, wzrostu wiary uczniów. Pokój Boży wraz ze sprawiedliwością i radością w Duchu Świętym mówi o przemieniającym człowieka spotkaniu z Jezusem, rozpoczynającym jego drogę z Nim. Na tej drodze „Bóg pokoju uświęcił was”.

Pokój świata jest opisany w Nowym Testamencie tak: „Mówią: Spokojnie i bezpiecznie, lub mówią: Pokój i bezpieczeństwo, wtedy spada na nich nagła zguba jak bóle na brzemienną. I nie wymkną się”. Świat to ludzie, którzy poddali się deprawacji i trwają we wrogości lub obojętności w stosunku do Boga.

Uczniowie są przygotowani do wypełnienia jego misji w świecie. Teraz mogą pozostać w Jego pokoju i ufać Jemu. Nie stanie się nic, czego nie mogliby przetrwać.

autor: Henryk Knapik