Sugestie programowe

Odkryli dach nad sparaliżowanym

 

Szczęśliwy ów dom, szczęśliwa owa wspólnota, która była świadkiem słów i czynów Chrystusa. To właśnie w tym domu Jezus z wielką mocą naucza, wypędza złe duchy, uzdrawia chorych oraz odpuszcza grzechy. Jeśli Chrystus odpuszcza grzechy, to znaczy, że musi być prawdziwym Bogiem, bo nikt nie może odpuszczać grzechów, z wyjątkiem samego Boga” (św. Ireneusz). Na potwierdzenie, że ma władzę odpuszczania grzechów, uzdrawia paralityka. Nikt z nich nie może wątpić, że Jezus mówi prawdę. On „jest nie tylko pełnomocnikiem Boga, który w zastępstwie i w Jego imieniu odpuszcza grzechy (jak np. kapłan w konfesjonale), ale jako Syn Człowieczy posiada od Boga pełnię władzy boskiej na ziemi”.

uczeni w Piśmie prześladowali Jezusa za to, że nazywał Boga swoim Ojcem, że uzdrowił paralityka w szabat. Czy w naszych domach rozmawia się o słowie Bożym? Jeśli nie, to może trzeba rozebrać dach, czyli to, co przeszkadza, aby dostać się do Chrystusa. O tym trzeba rozmawiać na wszelkich wspólnotowych spotkaniach, modlić się o to, aby Chrystus miał kontakt z każdym człowiekiem.

Ilu było przyjaciół sparaliżowanego? Ewangelia tego nie podaje. Wiemy tylko, że czterech go niosło. Nieważna jest liczba przyjaciół tego chorego człowieka, lecz jakość ich wiary w to, że Jezus uzdrowi ich przyjaciela. Warto mieć przyjaciół.