Sugestie słuchacza

W słowie Bożym szukamy wskazówek dla kształtowania naszej codziennej postawy życiowej. W nauczaniu Jezusa znajdujemy niejednokrotnie zalecenie, by troszczyć się sprawami materialnymi, gdyż one zakłócają odbiór słowa Bożego. Są zdania, które wydają się kategorycznie odrzucać sferę materialną, np. wezwanie do Marty: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego” czy przypowieść o ptakach niebieskich: „Wejrzyjcie na ptaki niebieskie, iż nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a Ojciec wasz niebieski żywi je”. Trudno nam przyjąć te zalecenia, gdyż kłócą się one w naszym mniemaniu z powszechnym poczuciem odpowiedzialności, zaradnością życiową. Ewangeliczne określenie „ptaki niebieskie” w potocznym rozumieniu ma wydźwięk negatywny, odnosi się do postawy nieodpowiedzialnej.

Ewangelia dzisiejsza wspaniale ukazuje potrzebę zachowania proporcji pomiędzy sferą ducha a potrzebami ciała. Po całodziennym nauczaniu, po tej strawie duchowej Jezus zatroszczył się o strawę fizyczną, która niezbędna jest do prawidłowego funkcjonowania. Ale w tej trosce zauważamy też ważny akcent: tłumy łaknące słowa Bożego nie rozproszyły się, pozostały razem dzięki cudownemu posiłkowi. Przy zachowaniu właściwych proporcji potrzeby ducha są ważniejsze i powinny w zakresie niezbędnym przyporządkowywać sferę materialną

Wezwanie Jezusa do apostołów: „Wy dajcie im jeść” jest kluczowym wezwaniem dla Kościoła, które możemy odczytać w trzech wymiarach: dosłownym – w aspekcie działalności charytatywnej Kościoła, duchowym – w aspekcie eucharystycznym, i cudownym – w aspekcie uznania działania mocy Bożej. Ten ostatni aspekt jest szczególnie istotny poprzez położenie akcentu przez Jezusa na „Wy” – czyli na apostołów, którzy chcieli właśnie rozproszyć tłumy, bo nie wiedzieli, jak je nakarmić. Apostołowie właśnie wrócili ze swojej pierwszej misji, gdzie udzieloną mocą leczyli chorych i wypędzali złe duchy. Byli dumni ze swoich dokonań, które zrelacjonowali Jezusowi, tak dumni, że pominęli działanie mocy Bożej. I Jezus im mówi: Wy nakarmcie tłumy dwiema rybami i pięcioma chlebami. Ten cud uświadomił im, że za wszystkimi dokonaniami kryje się moc Boża.

autor: Piotr Krakowiak