Sugestie programowe

Pascha Pana i nasza

 

Rozpoczyna się Pascha Pana – przejście z życia do życia poprzez bramę śmierci krzyżowej. Całe życie chrześcijanina winno być przeżywane w łączności ze śmiercią i zmartwychwstaniem Pana. Chrześcijanin jest powołany, by cierpieć z Bogiem cierpieniem, które świat bez Boga wymierza Bogu. Bóg nie może być osamotniony w swojej męce i tylko w ten sposób człowiek nie pozostanie osamotniony w swoim własnym cierpieniu, gdyż będzie nosił w sobie konanie Jezusa.

Śmierć Jezusa jest przejściem ze stanu grzechu, stanu niewoli, do stanu wolności. Do takiego „przejścia” zobowiązany jest każdy chrześcijanin, dlatego wszelkie sakramenty, a zwłaszcza chrzest, pokuta i Eucharystia, mają charakter paschalny, bo przeprowadzają nas ze śmierci do życia, z niewoli do wolności. Takie znaczenie ma także liturgiczne świętowanie Paschy, poprzez którą chrześcijanin trwa wraz z Tym, który za niego i dla niego umiera i zmartwychwstaje, dokonuje ostatecznego „przejścia”. Jezus umiera „za nas”, a to znaczy także „zamiast nas”. „Wolność Boża i wolność ludzka spotkały się w sposób definitywny w Jego ukrzyżowanym ciele, w nierozerwalnym związku, ważnym na zawsze. Również i grzech człowieka został raz na zawsze zadośćuczyniony przez Syna Bożego (SC, 9).