Komentarz biblijny

PIERWSZE CZYTANIE

Za panowania Heroda Agryppy I (37–44) nastąpiło prześladowanie chrześcijan. Pierwszą ofiarą tego prześladowania był apostoł Jakub Starszy, syn Zebedeusza, brat Jana Ewangelisty. Jakub zostaje ścięty mieczem, co wskazuje, że w ferowanym wyroku posłużono się motywami politycznymi, a nie religijnymi, jak to miało miejsce w ukamienowaniu Szczepana. Postępowanie Heroda otrzymało aprobatę Żydów i to nie tylko przedstawicieli sanhedrynu, ale także ludu. Aprobata i chęć przypodobania się ludowi skłoniła Heroda do uwięzienia Piotra, by w czasie zbliżającego się Święta Paschy skazać go na śmierć. Ale Pan Bóg swoją cudowną interwencją pokrzyżował plany Heroda i Piotr został uwolniony.

 

DRUGIE CZYTANIE

Apostoł gotowy jest na każdą ofiarę, również i na śmierć: tekst grecki mówi o wylaniu krwi Apostoła. Pojawienie się oznacza powrót Chrystusa i związane z nim objawienie się królestwa Bożego. W oczekiwaniu tego „przyjścia” trzeba żyć i umierać, trzeba je miłować.

 

EWANGELIA

Nadanie nowego imienia wiąże się w tradycji biblijnej ze zmianą powołania. Szymon otrzymuje nieznane imię Petros, specjalnie dla niego utworzone. Wyraz petra oznacza skałę lub opokę. Grę słów oryginału uwypukla przekład: Ty jesteś opoką, a na tej opoce zbuduję mój Kościół, chociaż opoka w języku polskim – podobnie zresztą jak w języku aramejskim – nie jest imieniem własnym. W czasach apostolskich nazywano Piotra aramejskim imieniem Kefas. U Semitów imię wyrażało istotę rzeczy. Piotr jest więc opoką, skałą, na której zostanie wzniesiona budowa. Skała uchodziła za dobry fundament pod budowę, Piotr jest więc mocnym fundamentem. Wzniesioną na nim budową ma być Kościół.

Ekklesia oznacza: zwołanie ludu na zgromadzenie, pomieszczenie, w którym się zgromadzenie odbywa, a także samo zgromadzenie. Możliwe, że przenośnia „budować Kościół” pochodzi z ST, w którym dom Izraela i dom Boży oznaczają nieraz naród wybrany ST. Jak tam dom oznacza społeczność religijną, tak w przenośni Jezusa Kościół oznacza nową społeczność religijną przez Niego założoną i rozwiniętą. Piotr ma być czynnikiem zapewniającym trwałość, ład, jedność i siłę założonej przez Jezusa społeczności, jej mocnym, a nawet niewzruszonym fundamentem. Dzięki tym wartościom bramy piekielne nie zwyciężą Kościoła.

Metafora kluczy oznacza władzę zarządzania (otwierania i zamykania). Piotr posiada ją w królestwie Bożym, czyli w Kościele. Metafora związywania i rozwiązywania znaczy: orzekać, czy coś jest godziwe i dozwolone (związywać) lub niegodziwe i niedozwolone (rozwiązywać) w sensie oczywiście moralnym w stosunku do starotestamentowego Prawa. Co więc Piotr uzna za niedozwolone, zostanie tak samo ocenione w niebie, czyli przez Boga, co zaś uzna za godziwe, będzie tak samo oceniane przez Boga. Dziać się to będzie w ramach powszechnego królestwa Bożego założonego przez Chrystusa i w odniesieniu do prawa moralnego nadanego temu królestwu. Metafory skały, kluczy, związywania i rozwiązywania wyjaśniają rolę Piotra w Kościele.

 

autor: