Sugestie programowe

Jezus przyszedł jako Sługa wszystkich, by wszystkich podnieść z brudu ziemi. Dlatego się uniża, klęka w naszym brudzie. Kiedy umył uczniom nogi, powiedział: „Dałem wam przykład (…)”. Lekcja poglądowa prawdziwej służby.

Razem z Nim powinniśmy odważyć się wejść w naszą nędzę. Musimy zobaczyć siebie takimi, jakimi On nas widzi. Wtedy z całą pewnością uzyskamy wgląd w bezdenną głębinę i bezkres Jego miłości względem nas. Cóż zatem bardziej niż pokora i uniżenie się Syna Bożego przynagla nas do odpowiedzi miłością na Jego miłość, odpowiedzi życiem zgodnym z wyznawaną wiarą, życiem pełnym wierności, cierpliwości, pokory i męstwa?

Pyta także nas: „Czy rozumiecie, co wam uczyniłem?”. Czy zrozumieliśmy, że każdy człowiek – również i ten na wskroś pobożny – potrzebuje przebaczającego miłosierdzia Boga? Czy zrozumieliśmy, że nikt z nas nie jest bez grzechu? Czy zrozumieliśmy, że żaden człowiek nie jest w stanie wyzwolić się sam, wyjść o własnych siłach z dołów swojej słabości, niedoskonałości, skłonności do zła? Czy zrozumieliśmy, że jedynie Bóg może nas z nich wyzwolić i dać nam prawdziwe życie? „On nieustannie jest tą miłością, która nas obmywa: w sakramentach oczyszczenia – w chrzcie i w sakramencie pokuty – On wciąż klęczy u naszych stóp i pełni posługę niewolnika, posługę oczyszczenia”(Benedykt XVI).