DrukujOfiara nowego Przymierza – przemienienie człowieka
Liturgia słowa Wielkiego Piątku opowiada o najbardziej bolesnych przejawach ziemskiej egzystencji człowieka-grzesznika: zdrada, samotność, niesprawiedliwy sąd, niewierność, pokusa zwątpienia, opuszczenie, rozdzierający ciało ból, umieranie, powrót do prochu ziemi (I czyt. i opis męki Pańskiej).
Ukazane są też przeżycia drugiego rodzaju. Tak w gestach Sługi Pańskiego, jak i w przeżyciach Jezusa ukazują się nam te wszystkie akty ludzkiego, Jezusowego ducha, które decydują o przemienieniu: pokora Sługi (I czyt.) i posłuszeństwo Jezusa (II czyt. i opis męki), odwaga zaufania Bogu do końca i akceptacja woli Boga, modlitwa i gorące prośby o Boże ocalenie od śmierci (psalm, czyt. i opis męki).
Przeżycia Jezusa i Jego Ofiara są oparciem i odniesieniem dla każdej chrześcijańskiej egzystencji – dla ofiarnego życia i ofiarnej śmierci. Przybliżajmy się więc dziś do tego tronu łaski, którym jest Ukrzyżowany, a którego za chwilę będziemy adorowali w Jego uniżeniu na krzyżu. Jednoczmy się z Nim w sposobie przeżywania naszego życia i śmierci. Tak przeżywana przez nas nasza własna egzystencja na tym świecie daje nam prawo do celebrowania liturgii paschalnej Ofiary – Ofiary nowego Przymierza.
„Bądźmy uczniami Chrystusa”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce
autor:
| partnerzy: |
|
|