Dzielić się darami Ducha Świętego

Na początku naszego rozważania pragnę postawić wam, kochane dzieci, bardzo łatwe pytanie. Oto ono: na jakim kontynencie, oprócz Europy, ludzie, podobnie jak my, chodzą do kościoła na mszę świętą? (Okazja do rozmowy z dziećmi – można posłużyć się mapą świata). Widzę, że znacie dobrze geografię. I też wiecie, że nie ma kontynentu na ziemi, gdzie ludzie nie chodziliby do kościoła na mszę świętą. A teraz drugie pytanie: a jak to się stało, że na tych wszystkich kontynentach mieszkają ludzie, którzy znają i kochają Pana Jezusa? (Okazja do rozmowy z dziećmi). Oczywiście, że jest to zasługa wszystkich misjonarzy. To oni opowiedzieli tym ludziom albo ich rodzicom, albo dziadkom o Panu Jezusie. Takimi misjonarzami są też wszyscy rodzice, dziadkowie i katecheci, którzy mówią swoim dzieciom o Panu Jezusie. Ale pierwszymi misjonarzami byli Apostołowie – o tym dowiedzieliście się z dzisiejszych Dziejów Apostolskich i ewangelii. To oni pierwsi rozeszli się po całym wówczas znanym świecie – poszli do Rzymu, do Indii, do Afryki, do dzisiejszej Turcji, a nawet, być może, dotarli do Hiszpanii. Musieli bardzo kochać Pana Jezusa i musieli być bardzo odważni. Skąd ta odwaga i skąd ta siła? Skąd te zdolności u nich, prostych rybaków, aby tak pięknie mówić o ewangelii, że tak wielu ludzi ich wysłuchało i uwierzyło w Pana Jezusa. O tym mówią dzisiejsze czytania.

Apostołowie po wniebowstąpieniu Pana Jezusa bardzo się bali. Zostali przecież zupełnie sami. Pamiętali jednak, że Pan Jezus obiecał im Ducha Świętego, Ducha, który ich umocni i pomoże im głosić ewangelię. I słyszeliśmy dzisiaj relację o tamtym wydarzeniu. Na Apostołów zstąpił Duch Święty. Święty Łukasz mówi, że dało się słyszeć jakby szum wiatru, a Apostołom ukazały się języki z ognia. I w tym momencie coś się stało w sercach Apostołów – napełnił je Duch Święty. Nagle poczuli w sobie tyle odwagi, tyle mądrości i tyle siły, że otworzyli drzwi wieczernika i zaczęli wszystkim ludziom opowiadać o Panu Jezusie. A ludzie ich rozumieli i podziwiali ich zapał. Byli też pewni, że mówią prawdę, że trzeba ich słuchać i trzeba im uwierzyć. Z dzisiejszej ewangelii dowiadujemy się o jeszcze jednym darze, jaki otrzymali Apostołowie. Słyszeliśmy słowa: „Weźmijcie Ducha Świętego. Komu odpuścicie grzechy, są im odpuszczone”. Apostołowie mogą więc też dzięki darowi Ducha Świętego odpuszczać grzechy. Nie czynią tego swoją siłą, ale mocą samego Pana Boga. Apostołowie otrzymali tyle darów od Ducha Świętego i dzielili się nimi z wszystkim ludźmi. Teraz już wiecie, dlaczego dzisiaj na całym świecie ludzie chodzą do kościoła, wierzą i kochają Pana Jezusa. Wszystko jest dziełem Ducha Świętego. Apostołowie Jego dary przyjęli, a potem dobrze się nimi posługiwali. W ten sposób ewangelia dotrwała aż do naszych czasów.

Każdy z nas w sakramencie chrztu świętego otrzymał dary Ducha Świętego. Ile jest tych darów? Starsi wiedzą. Policzmy: dar mądrości, dar rozumu, dar rady, dar męstwa, dar umiejętności, dar bojaźni Bożej, dar pobożności. Jest więc tych darów siedem. Jeśli każdego dnia klękacie do modlitwy i uczestniczycie w katechezie, a w niedzielę jesteście na mszy świętej, to z całą pewnością wszystkie te dary nie tylko są w was, ale jeszcze się rozwijają i umacniają. To dzięki tym darom dzieci Boże mają dość mądrości i męstwa, aby nie tylko żyć tak, jak uczy Pan Jezus, ale nawet aby stać się misjonarzami. I podobnie jak oni zachęcać innych do miłości Pana Jezusa, pokazując im, jak piękne jest życie ludzi, którzy kochają Pana Jezusa i żyją zgodnie z ewangelią.

Zadanie domowe: przypomnijcie sobie wszystkie siedem darów Ducha Świętego.