Pierwsze, co zastanawia w Kościele 1 stycznia to fakt, że to kolejny dzień poświęcony Matce Bożej. Oczywiście Kościół posługuje się nieco innym kalendarzem i w nim rok zaczyna się od 1 niedzieli Adwentu, ale w tak ważnym dla każdego dniu, jak pierwszy dzień nowego roku, w dniu podsumowań i postanowień na przyszłość, staje znów przed nami Maryja. I to w bardzo specyficznej roli. W Ewangelii nie chwali się ona, nie mówi: „Wszystko wyjaśnił mi anioł jeszcze przed narodzinami!”. Dziwi się ze wszystkimi i zachowuje w swoim sercu wydarzenia, w których uczestniczy. Na dodatek skrupulatnie wypełnia Prawo, mimo że jest poza miejscem zamieszkania, obrzeza syna dokładnie po ośmiu dniach. Dziś również dziwi ten obrzęd i związane z nim nadanie imienia. Czy zatem po ośmiu dniach od narodzin obchodzimy swego rodzaju imieniny Jezusa? I dlaczego Maryja wypełnia prawo, skoro św. Paweł pisze, że Chrystus zrodzony był pod prawem? Czy nie został on już zupełnie od niego uwolniony?

Jako wierzący ludzie przychodzimy dzisiaj – w pierwszy dzień nowego roku – aby poprosić o błogosławieństwo, aby rozpocząć ten nowy czas znakiem krzyża świętego w imię Boga Trójjedynego. Chociaż rok 2012, tak jak wszystkie które nastąpią po nim, są niewiadomą i budzą w człowieku niepewność a czasem nawet strach o przyszłość, to jednak przeżywane z Bogiem nie będą czasem przegranym. Dlatego właśnie stajemy wobec Jezusa, mając u swego boku Świętą Bożą Rodzicielkę, aby zaprosić Boga w naszą niepewność.

Tak jak nie da się zrozumieć Maryi bez Chrystusa, tak też nie wolno rozpatrywać dogmatów dotyczących Matki Pana bez szerszego tła: chrystologicznego (a nawet teocentrycznego) i eklezjologicznego. Właściwe rozumienie tytułu Bogurodzicy należy odnieść do wielkiej bitwy chrystologicznej toczonej na przestrzeni pierwszych wieków po Chrystusie.

Pierwszy stycznia gromadzi nas też na wspólnej modlitwie z innego bardzo ważnego powodu. Dzisiaj obchodzimy też uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi czyli Dzień Mamy Pana Jezusa. Pragniemy wyrazić Maryi wdzięczność za to, że urodziła Jezusa Syna Bożego, naszego Zbawiciela. Tę wdzięczność pragniemy Jej wyrazić wraz z pasterzami, którzy dwa tysiące lat temu, jak mówi nam dzisiejsza Ewangelia, udali się pospiesznie do Betlejem i tam znaleźli Maryję, Józefa i niemowlę. Owi pasterze mogą nas dzisiaj wiele nauczyć. Na przykład, że nie powinno się odkładać spotkania z Jezusem na później, czyli modlitwy i uczestnictwa we Mszy Świętej. Pasterze szybko, bez ociągania poszli do Betlejem. Również my starajmy się ochoczo uczęszczać na spotkanie z Nim. Uczą nas również dzielenia się radosną nowiną z innymi. Jak mówi Ewangelia rozpowiadali co im zostało objawione o dziecku i wracając z Betlejem wielbili Pana Boga. Stali się apostołami radości z narodzenia Jezusa. Zatem i do nas skierowane jest to zaproszenie, abyśmy wracając z naszego Betlejem zanieśli do naszych domów, a także naszym kolegom i koleżankom radość ze spotkania z Jezusem.