Czwartek przed 1. piątkiem lipca

Godzinę Świętą najlepiej odprawić w czwartek, 30 czerwca, w ostatnim dniu oktawy Bożego Ciała, w przeddzień uroczystości NSPJ, która przypada w pierwszy piątek lipca (1 lipca) lub wyjątkowo w sam dzień pierwszego piątku, dokonując drobnych korekt we wprowadzeniu do adoracji (patrz tekst wprowadzenia poniżej).

 

 

WPROWADZENIE

Gromadzimy się dzisiaj na adoracji Najświętszego Sakramentu w ostatnim dniu oktawy Bożego Ciała, w przeddzień uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Beatyfikowany przed dwoma miesiącami, bł. Jan Paweł II powiedział kiedyś, że „kult Serca Chrystusa, «które jest powszechną siedzibą komunii z Bogiem Ojcem, (…) siedzibą Ducha Świętego», przyczynia się do umocnienia naszej więzi z Trójcą Świętą”. Tegoroczny program duszpasterski Kościoła w Polsce prowadzi nas do komunii z Bogiem, której pełnię odnajdujemy w Sercu Jezusowym. I dlatego „także dzisiaj trzeba tak prowadzić wiernych, aby wpatrywali się z uwielbieniem w tajemnicę Chrystusa, Boga-Człowieka, a przez to stawali się ludźmi życia wewnętrznego, którzy słyszą i realizują powołanie do nowego życia, do świętości, do wynagradzania, które jest apostolskim współuczestnictwem w dziele zbawiania świata; ludźmi, którzy przygotowują się do nowej ewangelizacji, dostrzegając w Sercu Chrystusa serce Kościoła: świat musi koniecznie zrozumieć, że chrześcijaństwo jest religią miłości” (Jan Paweł II, Warszawa 1999).

Chcemy więc dzisiaj wpatrywać się z uwielbieniem w tajemnicę Chrystusa, dostrzegając w Sercu Chrystusa serca Kościoła, chcemy modlić się za siebie, za nasze wspólnoty i za cały świat, abyśmy zrozumieli, że chrześcijaństwo jest religią miłości i byli żywym potwierdzeniem tej prawdy.

Wprowadzeniem do naszej modlitwy niech będą słowa z Ewangelii według św. Mateusza: „Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. (…) Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych»” (Mt 11, 25-26.28-29).

 

 

 

MODLITWA UWIELBIENIA SERCA ZBAWICIELA

W homilii wygłoszonej w Warszawie, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa w 1999 roku, bł. Jan Paweł II powiedział: „Serce Zbawiciela zachęca, aby zwrócić się ku miłości Ojca, który jest źródłem wszelkiej prawdziwej miłości”. Uwielbiajmy teraz Serce Zbawiciela, wołając – Najświętsze Serce Jezusa, uwielbiamy Cię.

 

– Serce Zbawiciela zachęca nas, aby zwrócić się ku miłości Ojca – Najświętsze Serce Jezusa, uwielbiamy Cię.

– Serce Zbawiciela jest źródłem wszelkiej prawdziwej miłości – Najświętsze Serce Jezusa, uwielbiamy Cię.

– Serce Zbawiciela, które objawia nam, że to „nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował” –

– Serce Zbawiciela, które jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy –

– Serce Zbawiciela, otrzymujące od Ojca miłość, która rozlewa się na wszystkich ludzi –

– Serce Zbawiciela, ukazujące światu Ojca bogatego w miłosierdzie i współczucie –

– Serce Zbawiciela, w którym objawia się wielkoduszność Boga wobec grzesznika –

– Serce Zbawiciela, w którym pomimo naszych grzechów Bóg nie umniejsza swojej miłości, ale rozszerza ją w geście miłosierdzia –

– Serce Zbawiciela, które wychodzi z inicjatywą odkupienia –

– Serce Zbawiciela, objawiające miłosierną miłość Ojca –

– Serce Zbawiciela, które stanowi centrum mesjańskiego posłannictwa Syna Człowieczego –

– Serce Zbawiciela, które zwiastuje nam niezwykle aktualne orędzie Bożej miłości i miłosierdzia –

– Serce Zbawiciela, serce Syna Bożego, umarłego na krzyżu –

– Serce Zbawiciela, z którego wytrysnęło wiekuiste źródło życia –

– Serce Zbawiciela, które daje nadzieję każdemu człowiekowi –

– Serce Zbawiciela, z którego rodzi się nowa ludzkość, odkupiona od grzechu –

– Serce Zbawiciela, które pozwala nam poznawać Boga –

– Serce Zbawiciela, które pozwala nam budować cywilizację miłości – Najświętsze Serce Jezusa, uwielbiamy Cię.

 

 

 

ROZWAŻANIE

Dzisiaj ostatni dzień oktawy Bożego Ciała. Przez osiem dni adorowaliśmy Chrystusa, Jego Ciało i Krew podczas procesji eucharystycznych. Przypomnijmy dzisiaj słowa, które bł. Jan Paweł II wypowiedział Warszawie 11 czerwca 1999 roku, podkreślając związek nabożeństwa do Serca Jezusowego z kultem eucharystycznym: „Cały kult Serca Jezusa we wszystkich swoich przejawach jest głęboko eucharystyczny; wyraża się w pobożnych ćwiczeniach, które pobudzają wiernych do życia w harmonii z Chrystusem «cichym i pokornym sercem» (por. Mt 11,29), i pogłębia się przez adorację. Kult ten jest zakorzeniony i znajduje swoje zwieńczenie we Mszy Świętej, zwłaszcza niedzielnej, podczas której serca wiernych, zgromadzonych w braterskiej i radosnej wspólnocie, słuchają słowa Bożego, uczą się składać wraz z Chrystusem ofiarę z siebie i z całego życia (KL 48), karmią się przy paschalnym stole Ciałem i Krwią Odkupiciela, a mając w pełni udział w miłości pulsującej w Jego Sercu starają się być coraz bardziej głosicielami Ewangelii oraz świadkami solidarności i nadziei”.

 

 

„Przyszliśmy tu, aby poprzez to nabożeństwo kontemplować miłość Chrystusa. Jego współczującą dobroć dla każdego człowieka. Kontemplować Jego Serce gorejące miłością Ojca, w pełności Ducha Świętego. Chrystus, który nas miłuje, ukazuje nam swe Serce jako źródło życia i świętości, jako źródło naszego odkupienia […]. Jezus jest źródłem; z Niego bierze początek życie Boże w człowieku. Trzeba tylko do Niego się przybliżyć, trzeba w Nim trwać, by mieć udział w tym życiu […]. Wszyscy pragniemy pić z Bożego Serca, które jest źródłem życia i świętości” (Jan Paweł II, Elbląg, 6 czerwca 1999 roku).

 

 

MODLITWA DZIĘKCZYNIENIA

Kontemplujemy Serce Jezusa, które jest źródłem życia, gdyż przez nie dokonało się zwycięstwo nad śmiercią. Ono także jest źródłem świętości, gdyż w nim zostaje przezwyciężony grzech, który jest przeciwnikiem świętości, przeciwnikiem duchowego rozwoju człowieka. Z Serca Jezusa bierze początek świętość każdego z nas. Uczmy się od tego Serca i wołajmy – Dziękujemy Ci, Serce Jezusowe.

 

– Za odwieczny, Boży plan zbawienia – Dziękujemy Ci, Serce Jezusowe.

– Za nieskończoną miłość Bożą – Dziękujemy Ci, Serce Jezusowe.

– Za otwarte wciąż dla nas źródło życia i świętości –

– Za wszystko, co Bóg Ojciec złożył w sercu Syna i przez to serce wyraził –

– Za niezgłębioną tajemnicę miłości Boga Ojca –

– Za ożywczą moc sakramentów świętych –

– Za sakrament chrztu świętego, który odradza nas do nowego życia –

– Za sakrament pojednania i pokuty, w którym dotyka nas przebaczająca miłość Boża –

– Za chleb eucharystyczny, który daje nam życie wieczne –

– Za słowo Boże, objawione na kartach Ewangelii i całego Pisma Świętego –

– Za dary Ducha Świętego, które wspierają nas w dawaniu świadectwa Chrystusowej Ewangelii –

– Za dobroć i życzliwość naszych bliźnich –

– Za cierpliwość i pokorę naszych przyjaciół –

– Za blask Bożej miłości odbity w sercach naszych –

– Za krew Twoją, przelaną na krzyżu –

– Za wszystkich ludzi, którzy są świadkami Bożej miłości – Dziękujemy Ci, Serce Jezusowe.

 

 

 

ROZWAŻANIE

„Kościół nieustannie kontempluje miłość Bożą, objawioną we wzniosły i jedyny w swoim rodzaju sposób na Kalwarii, podczas męki Chrystusa – Ofiary, która zostaje sakramentalnie uobecniona w każdej Eucharystii. «Z przepełnionego miłością Serca Jezusa wypływają wszystkie sakramenty, przede wszystkim jednak ten największy ze wszystkich, sakrament miłości, poprzez który Jezus pragnął stać się uczestnikiem naszego życia, pokarmem naszych dusz, ofiarą nieskończonej wartości» (św. Alfons Liguori). Chrystus jest ogniem płonącym miłością, która wzywa i zaspokaja: «Przyjdźcie do Mnie, (…) bo jestem cichy i pokorny sercem» (Mt 11,28-29); (…).

 

 

Kult Serca Chrystusa, «które jest powszechną siedzibą komunii z Bogiem Ojcem, (…) siedzibą Ducha Świętego», przyczynia się do umocnienia naszej więzi z Trójcą Świętą […]. Składajmy dzięki Bogu, naszemu Ojcu, który objawił nam swoją miłość w Sercu Chrystusa i poświęcił nas przez namaszczenie Duchem Świętym (por. Lumen gentium, 10), tak abyśmy jednocząc się z Chrystusem, adorując Go na każdym miejscu i zbożnie postępując poświęcali Mu cały świat (tamże, 34)” (fragment listu Jana Pawła II do ordynariusza Lyonu z okazji stulecia poświęcenia ludzkości Najświętszemu Sercu Pana Jezusa – 1999 rok).

 

 

MODLITWA PRZEBŁAGALNA

Wynagradzajmy Sercu Bożemu za grzechy popełnione przez nas i przez naszych bliźnich. Wynagradzajmy za odrzucanie dobroci i miłości Boga. Przybliżmy się do źródła, z którego płyną zdroje wody żywej, która oczyszcza nas z grzechów – Serce Jezusa, przebacz nam.

 

– Za brak miłości w sercach naszych – Serce Jezusa, przebacz nam.

– Za naszą kruchą i słabą wiarę – Serce Jezusa, przebacz nam.

– Za to, że tak mało Tobie ufamy –

– Za zaniedbywanie modlitwy w naszym życiu –

– Za niekorzystanie z sakramentów świętych –

– Za zamknięcie naszych serc na Boże słowo –

– Za to, że nie żyjemy Twoim słowem –

– Za to, że nie jesteśmy Twoimi świadkami –

– Za niewierności nasze –

– Za brak troski o biednych i potrzebujących –

– Za nieposłuszeństwo Bożemu słowu –

– Za lekceważenie przykazania miłości –

– Za zaniedbywanie troski o rozwój wiary –

– Za nieuczestniczenie w życiu Kościoła –

– Za pychę i gniew –

– Za złość i nienawiść –

– Za łakomstwo i pijaństwo –

– Za marnowanie czasu, który jest Bożym darem –

– Za kłamstwa i oszczerstwa –

– Za odrzucanie dobroci i miłości Boga –

– Za grzechy popełnione przez nas i przez naszych bliźnich –

 

 

 

ROZWAŻANIE

„Rozważanie miłości Boga, która objawiła się w Sercu Chrystusa, domaga się od człowieka odpowiedzi. Nie zostaliśmy tylko wezwani do kontemplowania tajemnicy miłości Chrystusa, ale do uczestniczenia w niej. Chrystus mówi: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania» (J 14,15). Stawia w ten sposób przed nami wezwanie, a zarazem warunek: chcesz Mnie miłować, zachowuj przykazania, przestrzegaj świętego prawa Bożego, chodź ścieżkami, które Bóg ci wskazuje, które Ja ci wskazałem przykładem mego życia” – tak mówił w Elblągu w 1999 roku błogosławiony Jan Paweł II. Niech nasza dzisiejsza adoracja wyzwoli w nas mocne pragnienie konkretnej odpowiedzi na miłość Bożą, objawioną w sercu Pana Jezusa.

 

 

autor: ks. Maciej K. Kubiak