Nie może dziś kaznodzieja wypowiedzieć żadnego słowa, które nie byłoby poprzedzone postem i modlitwą. Dotyka bowiem największej Tajemnicy Boga, opowiedzieć ma o największym wydarzeniu w historii świata; tego nie wolno zepsuć! Potrzeba na kolanach pytać Boga, jak opowiedzieć o tej miłości Boga, którą – antropomorfizując – ma On w swoim sercu, a która wyraziła się właśnie w taki sposób.

Chrzest to zanurzenie w śmierć Jezusa Chrystusa. Jest więc czymś jak najbardziej właściwym mówić o chrzcie świętym podczas liturgii Wielkiego Piątku. Jak chrzest wpłynął na moje życie? Co zmieniło się w momencie mojego chrztu? Kiedy miał miejsce mój chrzest? A co by było gdybym nie został ochrzczony?

W czytaniach przeznaczonych na liturgię Wielkiego Piątku szczególnie porusza mnie świadectwo posłuszeństwa Pana Jezusa oraz Jego stosunek do prawdy. A wszystko to w kontekście Jego męki, którą przeżywał przecież w całości jako człowiek.

Wielki Piątek to szczególny czas stawania się bardziej uczniem Jezusa. Uczymy się tego od umiłowanego ucznia Pana – Jana, który mimo młodego wieku i pozornej niedojrzałości wytrwał pod krzyżem ze swoim Mistrzem do samego końca. Oto żywy przykład, do czego zdolna jest miłość. Kto kocha: pokona lęk, stawi czoło egoizmowi, pójdzie dalej z nadzieją.