ks. dr Adam Kalbarczyk - Z kartką czy bez? Mnemonika czyli sztuka pamięci w kaznodziejstwie

Kazanie - z kartką czy bez? Mogłoby się zdawać, że na to pytanie należy odpowiedzieć: „Oczywiście bez”. Zresztą taką odpowiedź podpowiada, wręcz wymusza drugi człon tematu niniejszego referatu. Nie lubimy przemówień, kazań odczytywanych z kartek – zwłaszcza odczytywanych nieudolnie. Dworujemy sobie z tych osób publicznych, które bez kartki nie są w stanie niczego sensownego powiedzieć i które wcale nie tak rzadko odczytują teksty napisane przez kogoś innego. Lubimy żywe słowo. Preferujemy przemówienia, kazania dobrze przygotowane i dobrze wygłoszone, i to bez kartki, czyli z pamięci, „z głowy” lub ewentualnie z nie rzucającą się w oczy (słuchaczy) „podpórką pamięci” w postaci małej karteczki z konspektem wystąpienia lub jakimś ważnym cytatem. Jesteśmy przekonani, że właśnie kościół powinien być miejscem, w którym kwitnie kultura żywego słowa. I w tym przekonaniu utwierdza nas nauczanie Soboru Watykańskiego II, który mówi, że w Kościele powinien rozbrzmiewać „żywy głos Ewangelii”[1].