|
„Po swojej pracy Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali”.
Po zakończonej misji uczniowie przychodzą do Jezusa. Jest w tym zgromadzeniu się wokół Mistrza uznanie w Nim samym źródła i mocy ich apostolskiej posługi ale również wyraz wdzięczności za to, czego mogli dokonać. W Ewangelii wiele jest momentów, w których sam Jezus i Jego uczniowie wyrażają wdzięczność Bogu za wszystkie Jego dzieła. Nie sposób nie zadać sobie pytania o moją wdzięczność wobec Boga. Nie trzeba nas namawiać do zgromadzenia się wokół Jezusa w sytuacji potrzeby, ale czy równie chętnie przychodzę do niego po zakończonym dziele…?
ks. Jacek Kacprzak |
|
„Kat poszedł, ściął Jana w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie i dał ją dziewczęciu”.
Salome, tyle razy portretowana z głową Jana Chrzciciela na misie, zawsze wygląda smutno i tragicznie; niewinne dziewczę wplątane w intrygę nienawiści i pragnienia uciszenia prawdy. Jej oczy piękne lecz niespokojne tak mocno kontrastują ze spokojną choć martwą już twarzą Jana.
Z prawdą można walczyć, ale ostatecznie nie da się jej zniszczyć. Chrzciciel nie walczył z człowiekiem, mówił mu tylko prawdę: „Nie wolno ci mieć żony twego brata”. W prawdzie nie ma nienawiści i nie ma walki. To dlatego Jan jest spokojny, choć zapłacił za prawdę najwyższą cenę. ks. Jacek Kacprzak |
|
„Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”.
Proroctwo Symeona wypowiedziane do Maryi zapowiadało Jej cierpienia związane z wypełnianiem się posłannictwa Jezusa. „Zamysły serc wielu” to pragnienia tych, którzy czekali na Mesjasza, ale również zamysł Boga Ojca względem swojego Syna i Jego misji zbawienia ludzi. Realizacja wielkich dzieł Bożych jest związana z cierpieniem i ofiarą nie tylko samego Jezusa, ale również i tych, którzy Mu towarzyszą. A nam się czasami wydaje, że istnieje cierpienie bezsensowne. Nie istnieje. Zawsze jest związane z jakimś wielkim dziełem. Nawet jeśli tego nie wiemy. ks. Jacek Kacprzak |
|
„Powątpiewali o Nim”
Jezus przychodzi do Nazaretu. Mogłoby się wydawać, że w swoim rodzinnym mieście będzie przyjęty jak prawdziwy bohater, prorok, który wsławił się już gdzie indziej mocą słowa i znaków mesjańskich. Tymczasem nazarejczykom fakt dobrej znajomości Jezusa i Jego rodziny wcale nie ułatwia zadania.
Jakie to dziwne! My postąpilibyśmy przecież inaczej. Natychmiast rozpoznalibyśmy Go. Czy rzeczywiście? Świętego najłatwiej dostrzec na obrazku, na ołtarzu. Kiedy okazuje się być nim ktoś na co dzień żyjący obok nas, pytamy z niedowierzaniem: skąd on to ma?
ks. Jacek Kacprzak |
|
„Jezus obrócił się w tłumie i zapytał: «Kto dotknął się mojego płaszcza?”
Pośród wszystkich osób tłoczących się wokół Jezusa, pośród niezliczonych dotknięć tłumu Nauczyciel z Nazaretu bezbłędnie wyczuwa ten jeden dotyk uczyniony z wiarą w uzdrowienie. Uczniowie dziwią się pytaniu Mistrza, a On dokładnie wie, że zbliżył się do Niego ktoś, kto szuka pomocy.
Może ci się wydawać, że twoja modlitwa ginie w szumie niezliczonych słów wypowiadanych do Boga. Możesz mieć wrażenie, że nie jesteś w stanie przedrzeć się przez tłum ludzi, którzy są bliżej Jezusa. Nie obawiaj się; On zawsze poczuje twój dotyk uczyniony z wiarą. ks. Jacek Kacprzak |
|
„Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam Cię na Boga, nie dręcz mnie”.
Opętany z kraju Gerazeńczyków odczuwa lęk przed Jezusem. Duch nieczysty chce trzymać człowieka jak najdalej od źródła świętości. Świadomość grzechu, zwłaszcza notorycznego, powoduje, że każde spotkanie z Jezusem, myśl o Nim, każde spojrzenie na Jego wizerunek albo krzyż jest powodem udręczenia. Może się nawet wydać, że Jezus pojawia się w życiu grzesznika właśnie po to, aby go dręczyć, a może nawet zniszczyć.
A On przecież chce tylko tego, abym był wolny; zabiera grzech, ocala grzesznika. ks. Jacek Kacprzak |
|
„Milcz, ucisz się”
Czy leci z nami pilot? Kilka miesięcy temu cała Polska żyła wspaniałym lądowaniem uszkodzonego samolotu przez kapitana Wronę. Stał się bohaterem. Całe nasze życie jest trochę jak lądowanie uszkodzonym samolotem. Wciąż jesteśmy narażeni na rozbicie. Niewielki podmuch wiatru może doprowadzić do wielkiej katastrofy. Mamy jednak pilota i kapitana lepszego niż Tadeusz Wrona. Jezus, bo o Nim mowa, ma panowanie nad całym światem i naturą. On każdego z nas bezpiecznie przeprowadzi przez nasze lęki i obawy na pewny grunt wiary i wierności Bogu.
ks. Tomasz R. Kubak |
|
„Z czym porównamy królestwo Boże”
Jak ziarno zasiane na wiosnę tak samo w odpowiednim czasie przychodzi na świat zasiew królestwa Bożego. Tak samo jak rosnąca roślina, tak samo królestwo Boże, rozwija się w sposób trudny do zauważenia przez ludzkie oko. Tego rozwoju nie da się kontrolować ani powstrzymać, bo wszystko już się zaczęło wraz z przyjściem na świat Jezusa. Ten rozwój królestwa jest skuteczny i każdy może w Nim znaleźć miejsce dla siebie. I tak samo jak zbiera się plony tak nastanie w naszym życiu czas, gdy plon wiary, nadziei i miłości będzie dojrzały.
ks. Tomasz R. Kubak |
|
„Idźcie, oto was posyłam”
Nasze przeżywanie Boga jest bardzo ograniczone, jeśli nie wypływa z niego pragnienie dzielenia się z innymi. Świat potrzebuje świadectwa chrześcijan, którzy całe życie podporządkowali Ewangelii pokoju, miłości, pojednania i łaski. Pokój jeszcze dziś jest możliwy, jeśli będzie opierał się na wzajemnym szacunku, miłości i prawdziwej relacji między ludźmi. W każdym z nas jest to samo pragnienie miłości i akceptacji. Każdy z nas pragnie królowania Jezusa. Możemy więc z mocą wołać w dniu wspomnienia biskupów Tymoteusza i Tytusa, tak jak oni i miliardy chrześcijan od ich czasów – Przyjdź Panie Jezu!
ks. Tomasz R. Kubak |
|
„Kto uwierzy i przyjmie chrzest będzie zbawiony”
Nie tylko wiara w sercu człowieka ale wiara, która wypełnia całe życie jest tą, o którą chodzi Jezusowi. Jego nauczanie nie dotyczy jedynie życia wewnętrznego ale przenika każdy aspekt życia człowieka. Wiara i czyn są właściwą przestrzenią przeżywania naszej relacji ze Zmartwychwstałym Jezusem. Takie życie cechowało apostoła Pawła, który po swoim nawróceniu, wszystko podporządkował Bogu i misji jaka została mu powierzona. Tylko wiara, która żyje w codzienności zmienia ludzi a przez nich cały świat.
ks. Tomasz R. Kubak |
| partnerzy: |
|
|