marzec/kwiecień 2014

Eucharystia doświadczenie tajemnicy zbawczej ofiary ChrystusaNa naszej wielkopostnej drodze za Chrystusem umęczonym i zmartwychwstałym z jednej strony uczestniczymy w wydarzeniach strasznych. Jesteśmy świadkami napawającej przerażeniem egzekucji człowieka uznanego za złoczyńcę, który odbiera wyjątkowo surową karę za rzekome występki, z drugiej jednak strony bierzemy udział w najbardziej niezwykłej ze wszystkich liturgii w historii świata.

Tegoroczne rozważania pasyjne opieramy na nauce bł. Jana Pawła II, jest to jeden z wyrazów naszego przygotowania się do jego kanonizacji. Wraz z Jezusem przejdziemy więc Drogę krzyżową, wybierając poszczególne jej stacje, aby korzystając z oficjalnego nauczania naszego rodaka przybliżyć wybraną treść Bożej nauki. Każde kazanie będzie czerpaniem z bogactwa przesłania konkretnego dzieła, często wplatając oryginalne fragmenty, które zostaną wkomponowane w całość rozważań.

Z liturgicznych czytań na uroczystość św. Józefa wyłania się obraz człowieka wierzącego. Taki człowiek wiele może, wszak wiara czyni cuda: przenosi góry w doliny i drzewa przesadza w morze.

Dziś w uroczystość Zwiastowania Pańskiego w sposób szczególny chcemy okazywać miłość każdemu poczętemu dziecku. Co wspólnego ma z Bogiem ktoś, kto nie kocha? Kto nie potrafi i nie chce kochać nawet dziecka? A jak daleko jest ten, którego serce jest zimne nawet wobec dziecka własnego, krwi z własnej krwi? Ten temat także nie ma prawa stać się tylko ciekawostką, motywem ploteczek dla zabicia nudy.

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego to początek historii ludzkości powiązanej z życiem Syna Bożego tu na ziemi, między ludźmi, jako Bóg z nami Emmanuel. Zwiastowanie Pańskie jest więc także tą chwilą, w której Jezus Chrystus w łonie Maryi Dziewicy zaczął dzielić z nami ludzki los. Celebracja Bożego Narodzenia, pamiątki przyjścia Chrystusa na ziemię, w sposób naturalny akcentuje narodzenie Syna Bożego. Jakże często jednak zaciera się w świadomości ogółu wierzących okres życia Jezusa pod sercem, od poczęcia do Jego narodzin.

Któż z nas musiał przemykać opłotkami, aby dotrzeć dzisiaj do kościoła na mszę św.? Nie musimy zamykać szczelnie drzwi i zasłaniać okien, aby nikt nie usłyszał naszych śpiewów i modlitw; nie musimy się obawiać, że spalą nam dom czy wypędzą z miejsca naszego zamieszkania, że zamkną nas w więzieniu; nie musimy się obawiać, że ktoś targnie się na nasze życie… I to wszystko tylko dlatego, że jesteśmy chrześcijanami.