styczeń/luty 2014

Dziś jesteśmy jak pasterze. Bóg objawia nam, że w Betlejem narodził się Zbawiciel. Mówi, że mamy iść i zobaczyć prawdę o Grocie Narodzenia. Gdzie więc mamy iść? My, już nie musimy iść. Już jesteśmy. Jesteśmy w świątyni i karmimy się słowem Pana. Aby jednak ujrzeć prawdę o narodzonym niemowlęciu, musimy jak Maryja, schować słowa Pana głęboko w sercu i również po opuszczeniu tej świątyni rozważać co te słowa znaczą. Wracać myślą, pamięcią i wyobraźnią do szopy betlejemskiej i prosić, by Bóg zechciał dać się nam ujrzeć, abyśmy mogli własnym sercem, własnym doświadczeniem wiary rozpoznać w Nim Boga, Boga pokoju i błogosławieństwa. On pragnie nam się udzielać. Chce dać się poznać, ale uczynić to może tylko wtedy, gdy będziemy podobni do pasterzy. W nich było pragnienie poznania i spotkania Boga.