marzec/kwiecień 2015

 
Trudno jest być pasterzem dla wszystkich ochrzczonych, dlatego wpatrujemy się w Chrystusa, który jest Dobrym Pasterzem. U początków Kościoła w Jego imię apostołowie czynili wiele cudów, aby mała trzódka chrześcijan rozrosła się na cały świat. Nie wszyscy Izraelici przyjęli nową naukę. Dlatego część uczniów Chrystusa udała się do pogan i tam głosiła słowo. Tak było w Antiochii Pizydyjskiej. W tamtejszej synagodze św. Paweł i św. Barnaba klarownie oznajmili pizydyjskim Żydom, że skoro odrzucili naukę Chrystusa, to oni zwracają się do pogan. Poganie ucieszyli się, że mają pasterzy. Żydzi natomiast podburzyli ludzi przeciwko apostołom. Prześladowano ich i ostatecznie wyrzucono z miasta. Chrystus jest naszym Dobrym Pasterzem. Znamy Jego głos i idziemy za Nim w ciągu całego swego życia. Odczytujemy te prawdy w Piśmie Świętym Starego i Nowego Testamentu. Wierzymy, że biblijne teksty są natchnione przez Ducha Świętego. Głosimy Ewangelię i wierzymy, że to sam Pan do nas przemawia.
 
„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce