marzec/kwiecień 2015

W każdym z nas jest tak wiele dobra i piękna, a nawet całe pokłady tych wartości. Trzeba je tylko z siebie wydobyć. Jak tego dokonać, niech nam po­może opowiadanie o ubogim skrzypku, który wędrował od miasta do miasta i na rogach ulic zarabiał na życie grą na starych skrzypcach. Zniszczone skrzyp­ce uniemożliwiały mu jednak mistrzowską grę, a i jego umiejętności były og­raniczone. Jednego dnia do grona słuchaczy dołączył przechodzący obok znany kompozytor i wirtuoz skrzypiec. Po chwili instrument trafił do jego rąk. Kompozytor spojrzał na skrzypce okiem znawcy, nastroił i zagrał przepiękny ut­wór. Zaskoczony i zdumiony ich właściciel zaczął wołać: słuchajcie, to moje skrzypce! Moje skrzypce! Nie sądził, że z tych starych strun można jeszcze tyle wydobyć. Także wokół stojących ogarnęło zdumienie.