styczeń/luty 2016

 
Izajasz odkrył swoje zaszczytne powołanie proroka. Co więcej – dane mu było widzieć „Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie”. Podobnie św. Paweł został powołany w drodze do Damaszku. Z prześladowcy chrześcijan został gorliwym wyznawcą Chrystusa i zapragnął, aby wszyscy ludzie poznali Go i Jego świętą Ewangelię. Dlatego w swych misyjnych podróżach zaświadczał o zmartwychwstaniu Chrystusa. Opierał się na tajemnicy swego apostolskiego powołania, dając do zrozumienia, że w niczym nie ustępuje pozostałym Apostołom.
Powołanym został także Szymon. Wpierw Chrystus nauczał z łodzi, a następnie poprosił Szymona, aby zarzucił sieci. Zdumiony obfitym połowem zdaje sobie sprawę, że dotyka tajemnicy mocy Bożej, której nie rozumie. Ma także świadomość swej niedoskonałości.
Jezus uspokaja go i uświadamia, że cudowny połów jest obrazem pracy apostolskiej, do której go powołuje.
O powołanie trzeba nieustannie dbać: w małżeństwie, w stanie zakonnym, w kapłaństwie, w stanie wolnym. W każdym powołaniu zobowiązani jesteśmy do głoszenia Ewangelii. Wpierw trzeba wypłynąć na głębię.
 
„Nowe życie w Chrystusie”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce