styczeń/luty 2016

 
Wpatrujemy się dziś nie tylko w Jezusa, Maryję i Józefa, ale także w prawego i pobożnego Symeona oraz Annę, która „nie rozstawała się ze świątynią”. Oni również odczytali swoje powołanie jako prorocy. Oboje otrzymali niezaprzeczalny dar – spotkali się z Nowonarodzonym, z Mesjaszem. Charakterystyczne jest to, że oboje mówili o Jezusie „wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy”. Dynamizm głoszenia prawdy o Jezusie u Symeona i Anny zadziwia po dziś dzień.
„Opieram się pokusom oczu, by się w sidła nie uwikłały moje stopy, którymi kroczę po Twojej drodze. I wznoszę ku Tobie mój wzrok niewidzialny, byś stopy moje wyrwał z potrzasku. Ciągle na nowo je uwalniasz, bo się zaplątują w pułapki. Niestrudzenie je uwalniasz, a ja często wpadam w zasadzki, bo wszędzie są sidła zastawione. Ty nie znużysz się ani nie zaśniesz, Strażniku Izraela” (św. Augustyn).
 
„Nowe życie w Chrystusie”
Program duszpasterski Kościoła w Polsce