wrzesień/październik 2016

Nie tylko święci potrafią żyć Ewangelią na co dzień. Byli podobni do nas, a często tacy sami jak my. Skoro tak, to my także potrafimy żyć Dobrą Nowiną. Nie wszyscy zapewne potrafimy tak miłować nieprzyjaciół, jak czynił to Chrystus, Jego uczniowie i wielu świętych, ale jakaś cząstka naszej duszy kocha wszystkich ludzi, tak jak kocha ich Chrystus. Trzeba posiąść sztukę wyrzeczenia. Trzeba się jej nauczyć. Ponieważ trudno jest ją osiągnąć o własnych siłach, prosimy o nią Boga. Jezus wymaga od nas całkowitego zaangażowania się w miłość. Oczywiście w sytuacji, jeśli pragniemy iść za Nim. Trzeba zaakceptować nową hierarchię miłości – ponad wszystkich powinniśmy stawiać Jezusa i sprawy królestwa Bożego. Niejako „obliczamy” siłę miłości, abyśmy wypełnili dzięki niej nasze zadania.
W homilii akcentujemy słowa: „Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14,27).