26 niedziela okresu zwykłego

Sugestia programowa
01/10/17 ks. Andrzej Ziółkowski CM
Jak to się dzieje, że z tej samej rodziny „wychodzą” dzieci o różnym charakterze, zachowaniu, religijności, a nawet kulturze osobistej? Przecież rodzice wychowywali ich tak samo, starali się darzyć taką samą miłością, karmili tym samym, modlili się razem z nimi tak samo, nie żałowali na wykształcenie... a oto tak dzieci są różne. Ten sam problem miał ojciec z Ewangelii. Dwaj synowie, a jakże rozmaite zachowanie.
Homilia do dorosłych
01/10/17 Danuta Stankiewicz
Jesteśmy członkami Kościoła, który wciąż nas doskonali poprzez pogłębianie słowa Bożego. Postawmy sobie pytanie, czy idziemy za tymi wskazaniami i wybieramy miłość, łączącą nas z Bogiem i braćmi? Ostatecznie zastanówmy się, jaką ja daję odpowiedź jako pracownik, jako członek rodziny, jako wierny świętego Kościoła powszechnego?
Homilia do dorosłych
01/10/17 ks. Maciej Kubiak
Wraca do nas pytanie: Jak myślisz? O sobie, o Bogu, o Kościele, o przyszłości? Jak myślisz? Znamienna rzecz, że ewangeliczne wezwanie do nawrócenia, owa metanoia oznacza zmianę myślenia, a więc nawrócić się, to zmienić myślenie. Kończąc to dzisiejsze spotkanie z Ewangelią Pana Jezusa, wracamy do owego więźnia, który po nawróceniu chciał iść i opowiadać, jak spotkał Pana, który go zachował w swoim miłosierdziu. Za murami i kratami na pewno miał wiele czasu na myślenie, ale to nie ów czas go nawrócił, tylko otwarte serce na Boga Jego łaskę i pokój. Inni zza krat mieli tyle samo czasu, a jednak pozostali w swoim złu bez nawrócenia.
Homilia do dorosłych
01/10/17 ks. Łukasz Figurski
Za każdym razem może wydarzyć się coś dobrego, mogę wybrać dobro, wyciągnąć z tego jakąś lekcję dla siebie. I wybieram wyciągnięcie lekcji. Za każdym razem, gdy przychodzi ktoś do mnie ponarzekać, mogę wybrać zgodzenie się z nim albo pokazanie mu pozytywnej strony życia. Wtedy wybieram pokazanie mu tej pozytywnej strony.
Homilia do dorosłych
01/10/17 s. Urszula Kłusek SAC
Kiedy człowiek nie dorasta do wolności? Krótko mówiąc między innymi wtedy, gdy wolność rozumie i przeżywa jako możliwość spełnienia własnych potrzeb i zachcianek, nie licząc się z prawdą i dobrem drugiego człowieka. Nie licząc się z prawdą o Bogu i sobie samym, jako Bożym stworzeniu, które swemu Stwórcy zawdzięcza wszystko, swoje istnienie i wieczność. Wolność, którą podarował nam Bóg i która czyni nas podobnymi do Boga, jest ogromnym darem i ogromnym zadaniem. Jest darem tak wielkim i ważnym, że nawet Bóg nie pozbawia człowieka wolności.
Homilia do dzieci
01/10/17 Monika Zuber
Ktoś może też powiedzieć, że nie chce być chrześcijaninem, że woli inne życie, inne wartości. Każdy ma do tego prawo. Nie oznacza to jednak, że któregoś dnia nie może zmienić zdania. Ważne, abyśmy potrafili żyć w prawdzie przed sobą samymi, byśmy nie oszukiwali samych siebie. Jeżeli chcesz naśladować Chrystusa, spytaj siebie, czy naprawdę tego pragniesz?